U osoby niesamodzielnej i przewlekle chorej ryzyko odleżyn rośnie m.in. z powodu długotrwałego ucisku, gorszego ukrwienia tkanek oraz częstego współwystępowania niedożywienia. W praktyce opiekuńczej żywienie jest jednym z elementów profilaktyki: dobrze odżywiony organizm lepiej utrzymuje integralność skóry i sprawniej regeneruje mikrouszkodzenia.
Dlaczego "białka, bogate w witaminy C, A i B"?
Wysokobiałkowe posiłki wspierają procesy naprawcze i odbudowę tkanek, co jest szczególnie istotne, gdy skóra jest narażona na uszkodzenia. Witamina C jest kojarzona z procesami gojenia i prawidłową strukturą tkanki łącznej, a witamina A ze wsparciem dla nabłonków i kondycji skóry. Witaminy z grupy B są ważne dla prawidłowego metabolizmu i funkcjonowania organizmu, co pośrednio wspiera rekonwalescencję i utrzymanie sprawności tkanek.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej trafne?
- "białka, bogate w witaminy D, PP i K" – białko jest korzystne, ale zestaw witamin nie jest typowym "pierwszym wyborem" w kontekście żywienia ukierunkowanego na regenerację skóry i gojenie ran; łatwo tu wpaść w pułapkę wybierania znanych witamin bez powiązania z celem opieki.
- "węglowodanów, bogate w potas i cynk" – węglowodany dostarczają energii, ale przy ryzyku odleżyn zwykle akcentuje się adekwatną podaż białka; cynk bywa kojarzony z gojeniem, jednak sama przewaga węglowodanów nie odpowiada na potrzeby tkankowe.
- "węglowodanów, bogate w cynk i żelazo" – podobnie, składniki mineralne mogą być istotne, ale odpowiedź przesuwa nacisk z budulca (białka) na energię i mikroelementy, co bywa uproszczeniem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się ryzyko odleżyn, myśl o wsparciu skóry i gojenia: pełnowartościowe białko oraz mikroskładniki kojarzone z regeneracją. W praktyce plan żywienia powinien też uwzględniać nawodnienie, tolerancję posiłków i ewentualne zalecenia specjalisty.
