Wyoblanie (często określane też jako metal spinning) jest procesem kształtowania blachy, w którym półfabrykat (krążek blachy) obraca się wraz z uchwytem, a narzędzie w postaci rolki jest stopniowo dosuwane do materiału. Materiał jest plastycznie odkształcany lokalnie i "układany" na wzorcu (trzpieniu), który nadaje zasadniczy kształt wyrobu osiowosymetrycznego.
Dlatego odpowiedź "Wzorzec osadzony na wirującej głowicy i rolkę dociskową." jest właściwa: wzorzec stanowi podporę i geometrię odniesienia, a rolka dociskowa/kształtująca jest narzędziem roboczym, które przez docisk i przesuw realizuje odkształcenie.
Pozostałe propozycje odnoszą się do typowego tłoczenia (kształtowania w narzędziach stempel–matryca na prasie):
- "Tłocznik z prowadzeniem w płycie prowadzącej." – tłocznik to narzędzie prasowe, gdzie precyzję zapewnia prowadzenie; w wyoblaniu nie pracuje zestaw narzędzi w ruchu posuwisto-zwrotnym jak w prasie.
- "Stempel, matrycę i przekładki pierścieniowe." – stempel i matryca tworzą parę narzędzi do wytłaczania/wykrawania/kształtowania na zimno; przekładki pierścieniowe występują w określonych rozwiązaniach narzędzi prasowych, ale nie są charakterystycznym zestawem dla wyoblania.
- "Tłocznik z prowadzeniem słupowym." – prowadzenie słupowe również jest typowe dla narzędzi prasowych (zapewnienie współosiowości stempla i matrycy), a nie dla stanowiska z wirującym wzorcem i rolką.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie procesu kluczowe są obrót przedmiotu i rolka dociskowa, to najczęściej mowa o wyoblaniu. Gdy pojawia się para stempel–matryca oraz prowadzenia narzędzia, zwykle chodzi o tłoczenie na prasie.
