KWALIFIKACJA SPO1 - TEST WIEDZY NR 2

PYTANIE NR 38.
Osoba niepełnosprawna, której pomagasz, ma trudności z korzystaniem z chodzika. Co powinieneś zrobić?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Najwłaściwsze jest zgłoszenie trudności specjaliście (terapeucie zajęciowemu lub fizjoterapeucie), bo to oni oceniają dopasowanie i sposób użycia chodzika oraz ryzyko upadku.
Pozostałe działania zwiększają zagrożenie, obniżają komfort i naruszają zasady współpracy z osobą wspieraną.

Pełne wyjaśnienie:

Trudności w korzystaniu z chodzika mogą wynikać z wielu przyczyn: złej wysokości uchwytów, niewłaściwego typu sprzętu, bólu, osłabienia, zaburzeń równowagi albo barier w otoczeniu (progi, ciasne przejścia). W takiej sytuacji najbezpieczniejszym i profesjonalnym działaniem jest kontakt z terapeutą zajęciowym lub fizjoterapeutą, aby ocenić problem i dobrać rozwiązanie (dopasowanie, trening użycia, ewentualne modyfikacje).

Odpowiedź "Skontaktować się z terapeutą zajęciowym lub fizjoterapeutą, aby omówić możliwość dostosowania chodzika." jest poprawna, ponieważ:

  • chroni bezpieczeństwo osoby wspieranej (minimalizacja ryzyka upadku i przeciążeń),
  • respektuje granice kompetencji asystenta – dobór i dopasowanie sprzętu oraz trening chodu należą do kompetencji specjalistów,
  • wzmacnia współpracę i autonomię osoby z niepełnosprawnością, bo uwzględnia jej odczucia i komfort.

Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z konkretnych powodów:

  • "Zignorować problem…" – to błąd polegający na zaniechaniu reakcji na sygnał ryzyka; trudność z chodzikiem może bezpośrednio prowadzić do upadku lub rezygnacji z mobilności.
  • "Zmienić chodzik na inny model bez konsultacji…" – samodzielna wymiana sprzętu może pogorszyć stabilność, ergonomię lub dopasowanie do wzrostu i możliwości, a także utrudnić naukę prawidłowych nawyków.
  • "Nakazać… niezależnie od komfortu" – przymus obniża współpracę, może nasilać ból i lęk przed ruchem oraz prowadzić do niebezpiecznych zachowań (np. chodzenie mimo zawrotów głowy).

Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: gdy problem dotyczy sprzętu rehabilitacyjnego i bezpieczeństwa chodu, najlepszą odpowiedzią zwykle jest konsultacja ze specjalistą i ocena przyczyn, a nie wymuszanie lub "naprawianie" na własną rękę.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najczęściej oznacza to złe dopasowanie (np. wysokość uchwytów), nieodpowiedni typ chodzika, ból lub osłabienie, lęk przed upadkiem albo bariery w otoczeniu (progi, ciasne przejścia). To sygnał ryzyka, więc warto zatrzymać się i poszukać przyczyny zamiast wymuszać dalsze chodzenie.
Najpierw zadbaj o bezpieczeństwo: przerwij aktywność, zapewnij asekurację i zapytaj o odczucia (ból, zawroty, zmęczenie). Następnie zgłoś problem osobie prowadzącej/koordynatorowi oraz skontaktuj się z fizjoterapeutą lub terapeutą zajęciowym, aby ocenić dopasowanie i technikę użycia.
Fizjoterapeuta ocenia chód, równowagę, siłę i wzorce ruchu oraz może dobrać trening i ustawienia sprzętu tak, by zmniejszyć ryzyko upadku. Asystent wspiera i obserwuje, ale zwykle nie ma kompetencji do klinicznej oceny przyczyn problemu i doboru terapii ruchowej.
Terapeuta zajęciowy skupia się na funkcjonowaniu w codziennych czynnościach: poruszaniu się w domu, w łazience, w kuchni i na zewnątrz. Może zaproponować dostosowania otoczenia oraz nauczyć praktycznych strategii używania chodzika w typowych sytuacjach dnia codziennego.
Zwykle nie powinno się robić tego bez konsultacji. Inny model może być mniej stabilny, mieć inne hamulce, inne wymiary i wymagać innej techniki. Nieprawidłowy dobór zwiększa ryzyko upadku. Bezpieczniej jest zgłosić problem specjaliście, który oceni potrzeby i dobierze rozwiązanie.
Asystent może wykonać tylko wstępną obserwację: czy osoba nie jest nadmiernie pochylona, czy uchwyty nie są zbyt nisko/wysoko, oraz czy dłonie pewnie trzymają rączki. To nie zastępuje oceny specjalisty. Jeśli są wątpliwości, należy przerwać użycie i skierować do fizjoterapeuty.
Częste błędy to: stawianie chodzika za daleko przed sobą, chodzenie bez blokowania hamulców (jeśli są), zbyt szybkie tempo, skręcanie "na sztywno" w wąskim miejscu oraz używanie chodzika na śliskiej powierzchni. Błędy te wynikają z braku instruktażu i trzeba je korygować z pomocą specjalisty.
Nie. Przymus zwiększa stres, może nasilać ból i zniechęcać do rehabilitacji, a przede wszystkim grozi upadkiem, gdy osoba traci kontrolę lub równowagę. Lepsze jest zatrzymanie aktywności, rozmowa o trudnościach oraz konsultacja z fizjoterapeutą/terapeutą zajęciowym w celu dostosowania sprzętu.
Pilnie reaguj, gdy pojawia się ból, zawroty głowy, osłabienie, nowe drętwienie, wyraźna niestabilność, potknięcia lub niemal-upadki, a także gdy sprzęt jest uszkodzony (luźne elementy, zużyte końcówki). Wtedy przerwij chodzenie, zabezpiecz osobę i wezwij odpowiednie wsparcie.
Ucz się pod kątem bezpieczeństwa i współpracy zespołowej: rozpoznawaj sytuacje ryzyka, pamiętaj o granicach kompetencji asystenta oraz o kierowaniu do specjalistów. Powtórz typowe czynniki utrudniające mobilność (ból, bariery, złe dopasowanie) i zasady komunikacji wspierającej samodzielność.
info

Statystycznie 70% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnio łatwe

Źródła:

  • World Health Organization (WHO), "Assistive technology" (fact sheet), https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/assistive-technology (dostęp: 2026-03-05)
  • NHS, "Walking sticks and frames" (informacje o bezpiecznym korzystaniu i doborze sprzętu), https://www.nhs.uk/conditions/social-care-and-support-guide/caring-for-older-people/walking-sticks-and-frames/ (dostęp: 2026-03-05)

Materiały:

  • Materiały szkoleniowe z zakresu współpracy z zespołem terapeutycznym (fizjoterapia/terapia zajęciowa)
  • Poradniki dotyczące bezpiecznego używania sprzętu pomocniczego do chodzenia (ramy, balkoniki, chodziki)
  • Wytyczne organizacji zdrowotnych dot. technologii wspomagających i bezpieczeństwa mobilności

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego