Niepełnosprawność związana z uszkodzeniem narządu słuchu klasyfikowana jest jako niepełnosprawność sensoryczna, ponieważ dotyczy funkcjonowania jednego ze zmysłów (słuchu). Z perspektywy pracy asystenta osoby z niepełnosprawnością taka kwalifikacja ma znaczenie praktyczne: podpowiada, że kluczowe bariery i potrzeby będą często dotyczyły komunikacji oraz dostępności informacji (np. warunków akustycznych, czytelności przekazu, wsparcia wizualnego).
Odpowiedź "polisensoryczną" jest nieprawidłowa, bo sugeruje jednoczesne istotne zaburzenia co najmniej dwóch zmysłów (np. słuchu i wzroku). Samo uszkodzenie słuchu nie spełnia tego warunku, o ile nie ma dodatkowych informacji o innych deficytach sensorycznych.
Odpowiedź "psychiczną" jest błędna, ponieważ odnosi się do zaburzeń w obszarze zdrowia psychicznego. Trudności w porozumiewaniu się czy izolacja społeczna mogą być skutkiem niedosłuchu, ale nie są równoznaczne z niepełnosprawnością psychiczną.
Odpowiedź "fizyczną" bywa wybierana intuicyjnie, bo słuch jest "narządem ciała". W typowym podziale "fizyczna" kojarzy się jednak głównie z ograniczeniami ruchowymi i sprawnościowymi (np. narządu ruchu), a nie z funkcjami zmysłów.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się wzrok, słuch lub mowa, najpierw rozważ kategorię sensoryczną i dopiero potem sprawdzaj, czy nie ma przesłanek do polisensorycznej (wiele zmysłów) albo innych kategorii.
