Motoryka duża (ruch globalny) obejmuje czynności wymagające pracy dużych grup mięśni, stabilizacji tułowia, kontroli posturalnej oraz koordynacji całego ciała. W praktyce terapii zajęciowej, gdy diagnoza wskazuje trudności w tym obszarze, dobiera się takie pomoce i aktywności, które naturalnie "wymuszają" ruchy globalne: zmiany pozycji, przenoszenie ciężaru ciała, utrzymanie równowagi, naprzemienną pracę kończyn i kontrolę napięcia mięśniowego.
Odpowiedź "Piłka rehabilitacyjna" jest właściwa, ponieważ praca z piłką może angażować tułów, obręcz barkową i biodrową oraz kończyny, a także wspierać równowagę, koordynację i planowanie motoryczne. Piłka daje możliwość stopniowania trudności (np. pozycja siedząca, podparcie, przetaczanie) i dopasowania ćwiczeń do możliwości oraz bezpieczeństwa podopiecznego.
Pozostałe propozycje są typowymi pomocami rozwijającymi głównie motorykę małą i sprawność manualną:
- "Koraliki do nawlekania" – wymagają precyzyjnego chwytu, koordynacji wzrokowo-ruchowej i kontroli drobnych ruchów palców, więc celują w usprawnianie dłoni, a nie dużych grup mięśni.
- "Kredki świecowe" – wspierają grafomotorykę, nacisk, kontrolę ruchów nadgarstka i palców; to obszar typowy dla treningu precyzji, a nie ruchu globalnego.
- "Puzzle" – rozwijają spostrzeganie i manipulację małymi elementami oraz koordynację ręka–oko; również nie są pierwszym wyborem do pracy nad motoryką dużą.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw nazwij cel (motoryka duża = całe ciało, postawa, równowaga), a potem wybierz pomoc, która w naturalny sposób aktywizuje ruch globalny. Jeśli narzędzie kojarzy się z pracą "przy stoliku" i palcami, zwykle dotyczy motoryki małej.
