W zadaniach z kontroli jakości dodatków do żywności kluczowa jest zasada oceny zgodności: wynik oznaczenia (tu: 0,12% E202 w produkcie gotowym) należy odnieść do dopuszczalnego limitu przewidzianego dla konkretnej kategorii żywności i warunków stosowania.
Dlaczego odpowiedź "akceptowalne, bo poniżej limitu" jest poprawna?
Bo w praktyce technologii żywności sama obecność dodatku o numerze "E" nie przesądza o niezgodności. O zgodności decyduje to, czy jego zastosowanie jest dopuszczone oraz czy stężenie w wyrobie gotowym nie przekracza maksymalnego poziomu. W pytaniu wskazano wprost, że 0,12% jest traktowane jako wartość poniżej limitu, więc wniosek jest pozytywny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Nieakceptowalne, bo przekracza limit" – ta teza wymagałaby informacji, że limit jest niższy niż 0,12%. Sama liczba 0,12% nie dowodzi przekroczenia.
- "Nie można ocenić bez dodatkowych informacji o produkcie" – w realnej ocenie zgodności faktycznie istotna jest kategoria produktu, ale w konstrukcji tego pytania ocena ma wynikać z porównania do limitu i przyjęcia, że jest on wyższy niż 0,12%.
- "Nieakceptowalne, bo E202 nie powinien być obecny" – to uogólnienie. Dodatki do żywności bywają dozwolone w określonych grupach wyrobów, a niezgodność dotyczy zwykle przekroczenia limitu albo użycia tam, gdzie nie jest dopuszczone.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu podano stężenie dodatku i pytanie dotyczy "oceny", szukaj w odpowiedziach logiki: porównanie z limitem (poniżej/na poziomie/powyżej) zamiast ocen "na oko".
