Warunek "oznaczanie miedzi w postaci osadu czystego pierwiastka" oznacza, że w toku analizy miedź ma zostać wydzielona jako Cu(0), czyli w postaci metalicznej, a następnie jej ilość wyznacza się przez pomiar masy tej wydzielonej miedzi.
Tak działa analiza elektrograwimetryczna: w odpowiednio dobranych warunkach elektrolizy jony Cu2+ ulegają na katodzie redukcji do miedzi metalicznej, która osadza się na elektrodzie. Po zakończeniu procesu elektrodę płucze się, suszy i waży, a przyrost masy odpowiada ilości osadzonej miedzi.
Pozostałe propozycje nie spełniają kryterium "czysty pierwiastek":
- W analizie wagowej opartej o strącanie wodorotlenku powstaje związek chemiczny (np. Cu(OH)2) lub po prażeniu tlenek, a nie metaliczna miedź. To inny typ produktu końcowego.
- W oznaczeniu jodometrycznym miedź jest oznaczana pośrednio reakcją redoks i miareczkowaniem, ale nie ma etapu ważenia osadu Cu(0); końcowym sygnałem jest objętość/ilość titranta.
- W metodzie kolorymetrycznej mierzy się barwę roztworu lub kompleksu w roztworze i porównuje z wzorcami; nie prowadzi to do wydzielenia i zważenia metalu.
Praktyczna wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "osad czystego pierwiastka" (metal), najczęściej chodzi o osadzanie elektrochemiczne i wyznaczanie ilości przez przyrost masy elektrody, czyli elektrograwimetrię.
