W oznaczeniach norm kluczowy jest prefiks, bo informuje, z jakiego poziomu systemu normalizacji pochodzi dokument.
- EN – norma europejska przyjęta przez organizacje europejskie (CEN/CENELEC). Jest to oznaczenie "bezpośrednio europejskie", bez dodania prefiksu kraju.
- IEC – norma międzynarodowa Międzynarodowej Komisji Elektrotechnicznej. Może być później przyjęta w Europie jako EN IEC, ale samo "IEC …" nie jest jeszcze oznaczeniem europejskim.
- ISO – norma międzynarodowa Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej, często dotycząca systemów zarządzania lub zagadnień ogólnych, niekoniecznie bezpieczeństwa urządzeń.
- PN-EN – polska implementacja normy europejskiej (prefiks krajowy + EN). To wskazuje na wersję krajową, a nie "czyste" oznaczenie EN.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "EN IEC 62368-1", bo jednoznacznie zawiera prefiks EN i odnosi się do aktualnego obszaru bezpieczeństwa sprzętu AV/IT/telekom.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "IEC 62368-1" – wskazuje normę międzynarodową (IEC). Bez prefiksu EN nie spełnia warunku pytania.
- "ISO 9001" – to standard systemu zarządzania jakością, a nie oznaczenie europejskiej normy bezpieczeństwa urządzeń; dodatkowo prefiks ISO oznacza poziom międzynarodowy.
- "PN-EN ISO 9001" – zawiera europejski rdzeń EN, ale jest to oznaczenie krajowe (PN), czyli polskie wdrożenie normy. Pytanie wymagało formatu EN bez prefiksu krajowego.
W praktyce egzaminacyjnej zwracaj uwagę przede wszystkim na to, co stoi na początku oznaczenia: EN/IEC/ISO/PN-EN. To najszybszy sposób rozpoznania "poziomu" normy.