U pacjenta, który przez kilka dni był unieruchomiony w łóżku, nagłe przejście z leżenia do stania może być niebezpieczne. Organizm potrzebuje chwili, aby przystosować krążenie do działania w pozycji pionowej. Dlatego bezpieczna pionizacja powinna być stopniowa.
Dlaczego właściwe jest posadzenie pacjenta na łóżku ze spuszczonymi nogami?
To etap przejściowy między leżeniem a staniem. Umożliwia obserwację samopoczucia i reakcji pacjenta (np. osłabienia, zawrotów głowy, bladości, niepewności). Daje też czas na stabilizację, zanim pacjent obciąży kończyny w pozycji stojącej. W praktyce ogranicza to ryzyko omdlenia i upadku.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Wykonać ćwiczenia bierne kończyn dolnych – ćwiczenia mogą być elementem usprawniania, ale nie są czynnością "przede wszystkim" tuż przed pionizacją. Nie zastępują stopniowego przejścia przez pozycję siedzącą i nie dają kluczowej informacji o tolerancji zmiany pozycji.
- Ocenić stan higieniczny chorego – higiena jest ważna, jednak pytanie dotyczy przygotowania do wstania. Priorytetem w tej chwili jest bezpieczeństwo podczas zmiany pozycji, a nie ocena higieny.
- Wywietrzyć pomieszczenie – wietrzenie poprawia komfort, ale nie ma bezpośredniego znaczenia dla natychmiastowego bezpieczeństwa pacjenta podczas pionizacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "pierwsze wstawanie", "po unieruchomieniu" lub "uzyskanie pozycji pionowej", zwykle chodzi o stopniowanie zmiany pozycji i profilaktykę upadku. Najpierw usiąść (najlepiej z nogami opuszczonymi), dopiero potem wstać.
