KWALIFIKACJA MED14 - TEST WIEDZY NR 12

PYTANIE NR 28.
Pacjent Stan zdrowia Preferowany sposób komunikacji
A Niesamodzielny, z problemami z mową Komunikacja niewerbalna
B Niesamodzielny, z problemami ze słuchem Komunikacja pisemna
C Niesamodzielny, z problemami z widzeniem Komunikacja werbalna
D Niesamodzielny, z problemami z mową i słuchem Komunikacja za pomocą technologii asystujących
Zgodnie z powyższą tabelą, który pacjent potrzebuje komunikacji werbalnej?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Z tabeli należy odczytać kolumnę "Preferowany sposób komunikacji". Wiersz pacjenta C wskazuje wprost "Komunikacja werbalna", dlatego poprawna jest odpowiedź "Pacjent C". Pozostałe osoby mają w tabeli przypisane inne formy porozumiewania się (niewerbalną, pisemną lub z użyciem technologii asystujących).

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie sprawdza umiejętność interpretacji danych z tabeli i wskazania osoby, dla której jako preferowaną metodę podano komunikację werbalną. Kluczowe jest, aby nie kierować się wyłącznie opisem ograniczeń (mowa, słuch, wzrok), tylko odczytać informację z właściwej kolumny.

W tabeli wiersz pacjenta C ma w kolumnie "Preferowany sposób komunikacji" wpis: "Komunikacja werbalna". To bezpośrednio przesądza o poprawności odpowiedzi "Pacjent C".

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?

  • "Pacjent A" ma wskazaną komunikację niewerbalną, więc nie spełnia warunku komunikacji werbalnej.
  • "Pacjent B" ma wskazaną komunikację pisemną, co jest inną kategorią niż werbalna.
  • "Pacjent D" ma wskazaną komunikację za pomocą technologii asystujących, czyli rozwiązania wspomagające, a nie standardową komunikację werbalną.

Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach z tabelą najpierw zidentyfikuj kolumnę, która odpowiada na pytanie, a dopiero potem porównuj wiersze. To ogranicza ryzyko błędu wynikającego z intuicyjnych skojarzeń związanych z diagnozą pacjenta.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Komunikacja werbalna to porozumiewanie się za pomocą słów mówionych: rozmowa, zadawanie pytań, wydawanie poleceń i informowanie pacjenta. W opiece ważne jest dostosowanie tempa, głośności i prostoty komunikatu oraz upewnienie się, że pacjent zrozumiał przekaz.
Werbalna opiera się na słowach (mowa), a niewerbalna na sygnałach bez słów: mimice, gestach, postawie ciała, kontakcie wzrokowym. W zadaniach testowych szukaj sformułowań typu "rozmowa", "pytania" (werbalna) oraz "gesty", "mimika" (niewerbalna).
Nagłówki mówią, jakiego rodzaju informację zawiera dana kolumna. Bez nich łatwo pomylić opis stanu zdrowia z zalecanym sposobem komunikacji. Na egzaminie najpierw znajdź kolumnę odpowiadającą pytaniu (np. "Preferowany sposób komunikacji"), dopiero potem wybierz właściwy wiersz.
Częsty błąd to kierowanie się intuicją ("słabowidzący = pismo") zamiast danymi w treści zadania. Inny błąd to przeoczenie słów kluczowych, np. "werbalna" vs "niewerbalna". Pomaga podkreślanie w myślach słów wskazujących metodę komunikacji i kontrolne porównanie wszystkich odpowiedzi.
Nie zawsze. W praktyce klinicznej dobór metody zależy od stopnia ubytku słuchu, możliwości czytania z ust, użycia aparatów słuchowych oraz warunków otoczenia. W testach jednak należy opierać się na tym, co podano w zadaniu (np. w tabeli), a nie na domysłach.
Komunikacja pisemna polega na przekazywaniu informacji przez zapis: kartka, tablica, notes, komunikator tekstowy. Stosuje się ją, gdy pacjent lepiej odbiera treści wzrokowo lub ma trudności ze słyszeniem. Ważne jest używanie krótkich zdań, czytelnego pisma i potwierdzenie zrozumienia.
Technologie asystujące to narzędzia wspomagające porozumiewanie się, np. urządzenia generujące mowę, tablety z piktogramami, przełączniki, komunikatory. Pomagają osobom z ograniczeniami mowy lub słuchu przekazać potrzeby i odpowiedzi. Na egzaminie rozpoznawaj je po słowach "urządzenie", "aplikacja", "wspomaganie".
Jest kluczowa, gdy pacjent ma ograniczoną możliwość mówienia, szybko się męczy lub ma zaburzenia artykulacji. Opiekun powinien obserwować mimikę, napięcie mięśni, reakcje bólowe, gesty i zachowanie. To pomaga ocenić potrzeby (ból, dyskomfort, lęk) mimo bariery słownej.
Ucz się kategorii komunikacji (werbalna, niewerbalna, pisemna, wspomagana) i ćwicz dopasowywanie ich do krótkich opisów przypadków. Rozwiązuj zadania z tabelami i opisami pacjenta. Przed wyborem odpowiedzi zawsze wskaż, na jakiej informacji w treści zadania opierasz decyzję.
Najprościej zastosować prośbę o powtórzenie własnymi słowami, obserwację reakcji oraz pytania kontrolne ("co teraz zrobimy?"). U pacjentów z barierą komunikacyjną pomocne są proste polecenia krok po kroku, kontakt wzrokowy i potwierdzanie sygnałami (skinienie głową, wskazanie piktogramu).
info

Statystycznie 82% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnio łatwe

Według specjalistów z branży: "Z tabeli należy odczytać kolumnę "Preferowany sposób komunikacji"."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty do nauki komunikacji interpersonalnej w ochronie zdrowia
  • Materiały dydaktyczne dotyczące komunikacji z osobą niesłyszącą, niemówiącą i słabowidzącą
  • Notatki z zajęć o metodach AAC i narzędziach wspomagających komunikację

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego