Przewlekła choroba nerek oraz regularne dializy wpływają na codzienne funkcjonowanie pacjenta w wielu obszarach. Dializoterapia jest czasochłonna, a po zabiegu częste są zmęczenie i spadek wydolności, co przekłada się na potrzeby pielęgnacyjno-opiekuńcze. W praktyce opiekun medyczny ocenia, które czynności pacjent wykonuje samodzielnie, a w których wymaga wsparcia (ADL i IADL), i planuje pomoc adekwatnie do aktualnego stanu.
Dlaczego poprawne jest "Wszystkie powyższe"?
Każdy z wymienionych problemów może realnie wystąpić u osoby dializowanej: osłabienie i ograniczenia wysiłkowe mogą utrudniać przemieszczanie się, a ograniczona energia i częste wyjazdy na dializy mogą zmniejszać zdolność do wykonywania czynności domowych, takich jak zakupy czy przygotowywanie posiłków. Z punktu widzenia opieki to typowe, praktyczne potrzeby, które mogą współistnieć.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi (pojedynczo) nie są najlepszym wyborem?
- "Pacjent może wymagać pomocy w przemieszczaniu się" – to prawda, ale obejmuje tylko jeden wymiar problemu (mobilność). Pacjent może jednocześnie wymagać wsparcia w organizacji życia domowego.
- "Pacjent może wymagać pomocy w zakupach" – również możliwe, jednak nie wyczerpuje całości potrzeb: trudności mogą dotyczyć też samoopieki i poruszania się.
- "Pacjent może wymagać pomocy w przygotowywaniu posiłków" – to także realny problem (zmęczenie, planowanie diety), ale nie jest jedynym. Sama ta odpowiedź pomija inne potencjalne ograniczenia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "jakich problemów może być więcej niż jeden" i wszystkie wymienione są logicznie spójne z sytuacją pacjenta, odpowiedź zbiorcza bywa właściwa. Jednocześnie warto umieć uzasadnić ją w kategoriach funkcjonowania: mobilność, czynności domowe, przygotowanie jedzenia i organizacja dnia leczenia.
