U pacjenta leżącego z ograniczeniem ruchu jednej kończyny (np. przez opatrunek, uraz, ból lub niedowład) kluczowa jest zasada bezpieczeństwa: zdejmowanie odzieży rozpoczyna się od strony zdrowej. Pozwala to wykonać najłatwiejszy etap bez szarpania i bez niepotrzebnych ruchów po stronie chorej, a kończynę z opatrunkiem pozostawia się w odzieży jak najdłużej, co stabilizuje ją i ogranicza ryzyko zahaczenia o materiał.
W opisanej sytuacji prawa kończyna górna ma ograniczony zakres ruchu (jest "chora" w sensie funkcjonalnym), więc jako pierwszą uwalnia się lewą kończynę (zdrową). Następnie zdejmuje się odzież przez głowę, a dopiero na końcu ostrożnie zsuwa materiał z prawej kończyny, dbając o komfort pacjentki i ochronę opatrunku.
- Lewa kończyna – poprawnie: to strona zdrowa, od której zaczyna się zdejmowanie.
- Prawa kończyna – błędnie: rozpoczęcie od strony z opatrunkiem może zwiększyć ból, ryzyko pociągnięcia skóry oraz uszkodzenia lub przemieszczenia opatrunku.
- Głowa chorej – błędnie: pomija zasadę kolejności; najpierw uwalnia się łatwiejszą (zdrową) kończynę, dopiero potem przechodzi przez głowę.
- Obie kończyny równocześnie – błędnie: grozi asymetrycznym pociągnięciem materiału i wymusza ruchy po stronie ograniczonej, co jest niebezpieczne i niekomfortowe.
W praktyce warto zapamiętać parę reguł: zakładanie odzieży – od kończyny chorej (łatwiej delikatnie "wprowadzić" ją w rękaw), natomiast zdejmowanie odzieży – od kończyny zdrowej (żeby kończynę chorą oszczędzać i zostawić na koniec).
