W druku offsetowym kluczowe jest, aby plik był przygotowany w sposób przewidywalny dla procesu poligraficznego. Dlatego poprawny zestaw wskazuje na:
- CMYK – jest to typowa przestrzeń barw dla druku czterokolorowego. Pozwala kontrolować separację na farby procesowe i ogranicza ryzyko nieoczekiwanej konwersji z RGB w drukarni.
- EPS – format przeznaczony do wymiany i osadzania grafiki, historycznie szeroko stosowany w DTP. Może przenosić krzywe, kształty i tekst (w zależności od sposobu przygotowania), dzięki czemu nadaje się do logo wektorowego.
Parametr dpi dotyczy przede wszystkim grafiki rastrowej (np. zdjęć). W przypadku logo wektorowego nie opisuje jakości krzywych tak jak w bitmapie. Mimo to w praktyce prepress często spotyka się wymaganie "300" jako bezpieczny poziom dla elementów rastrowych w materiałach do druku; stąd taka wartość bywa podawana w kontekście plików "do druku", choć dla czystego wektora nie jest kluczowa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- RGB, 150 dpi, BMP – RGB jest typowe dla ekranów, a BMP to format rastrowy, ciężki i nieprzystosowany do profesjonalnej wymiany w DTP; 150 dpi zwykle bywa zbyt niskie dla druku wysokiej jakości.
- CMYK, 96 dpi, PSD – choć CMYK jest właściwy, PSD to format roboczy edytora i nie jest uniwersalnym formatem przekazania logo wektorowego; 96 dpi jest typowe dla ekranów, nie dla druku.
- RGB, 300 dpi, GIF – GIF to format ekranowy z ograniczeniami (m.in. paleta barw), nieprzeznaczony do druku jakościowego; dodatkowo RGB znów wymagałby konwersji do CMYK.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "logo wektorowe", szukaj formatów przenoszących krzywe (np. EPS/PDF), a przy "druk offsetowy" preferuj CMYK zamiast RGB.
