W obsłudze podróżnych w portach i terminalach kluczowe jest szybkie i jednoznaczne przekazanie informacji o rodzaju potrzebnej pomocy. Skrót BLND służy do oznaczenia pasażera niewidomego lub niedowidzącego, który może wymagać wsparcia podczas poruszania się po terminalu (np. bezpiecznego przeprowadzenia, pomocy w orientacji przestrzennej, doprowadzenia do właściwego punktu odprawy lub bramki).
Pozostałe odpowiedzi są mylące, ponieważ opisują inne kategorie wsparcia:
- WCHC oraz WCHS są kojarzone z asystą dla osób o ograniczonej mobilności i potrzebą użycia wózka (różnią się zakresem samodzielności pasażera oraz etapami podróży, na których potrzebuje pomocy). Nie odnoszą się bezpośrednio do dysfunkcji wzroku.
- DEAF dotyczy pasażera niesłyszącego lub niedosłyszącego, czyli potrzeby wynikającej z ubytku słuchu, a nie wzroku.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: skróty zwykle wskazują dominującą potrzebę pasażera (wzrok, słuch, mobilność). W praktyce błędne oznaczenie powoduje przydzielenie niewłaściwej asysty, opóźnienia oraz ryzyko pogorszenia bezpieczeństwa i komfortu podróży.
