Pełna indywidualna odpowiedzialność materialna za mienie powierzone powstaje wtedy, gdy zostanie skutecznie zawarta umowa przewidziana dla tego rodzaju odpowiedzialności. Kluczowe jest to, kto jest stroną takiej umowy: musi to być relacja między pracodawcą (podmiotem zatrudniającym) a pracownikiem (osobą zatrudnioną na podstawie stosunku pracy).
Odpowiedź "pracodawcą i pracownikiem." jest poprawna, ponieważ to te dwa podmioty tworzą stosunek pracy i tylko one mogą co do zasady skutecznie ukształtować zakres odpowiedzialności materialnej pracownika w ramach prawa pracy.
Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów:
- "pracodawcą i pracownikami." – liczba mnoga sugeruje odpowiedzialność zbiorową/wspólną, która ma inną konstrukcję niż odpowiedzialność indywidualna; w pytaniu chodzi o odpowiedzialność indywidualną.
- "kierownikiem zmiany i pracownikiem." – kierownik zmiany jest zwykle przełożonym organizującym pracę, ale nie jest automatycznie pracodawcą jako podmiotem prawa.
- "kierownikiem magazynu i pracownikiem." – podobnie jak wyżej: związek z magazynem i mieniem może być intuicyjny, ale nie przesądza o byciu stroną umowy w sensie prawnym.
W praktyce handlowej ma to znaczenie np. przy powierzaniu kasy, kluczy do sejfu, towaru w magazynie czy sprzętu firmowego. Warto pamiętać, że przełożony może podpisywać dokumenty w imieniu pracodawcy, ale stroną nadal pozostaje pracodawca jako podmiot zatrudniający, a nie funkcja kierownicza jako taka.
