Piasek w piaskownicy jest materiałem, który łatwo ulega zanieczyszczeniu, zwłaszcza na ogólnodostępnych placach zabaw. Najczęstsze zagrożenia wynikają z obecności odchodów zwierząt (psy, koty) oraz przenoszenia drobnoustrojów przez dzieci. Skutkiem mogą być zakażenia pasożytnicze (np. toksokaroza, toksoplazmoza, glistnica) i bakteryjne (np. Salmonella, E. coli). Z tego powodu utrzymanie piaskownicy w stanie higieniczno-sanitarnym jest obowiązkiem właściciela lub zarządcy terenu.
W praktyce nadzoru sanitarnego kluczowe są zalecenia GIS, zgodnie z którymi piasek powinien być wymieniany co najmniej dwa razy w roku – przed rozpoczęciem sezonu letniego oraz w trakcie tego sezonu. Taka częstotliwość ogranicza kumulowanie się zanieczyszczeń biologicznych w okresie intensywnego użytkowania. Niezależnie od harmonogramu, wymiana jest wskazana także każdorazowo po stwierdzeniu widocznych zanieczyszczeń.
Odpowiedź "raz w miesiącu." i "co tydzień." opisują czynności zbyt częste jak na standardowe zalecenia wymiany całego piasku; takie działania mogą być stosowane wyjątkowo w miejscach o bardzo dużym obciążeniu, ale nie stanowią typowego wymogu minimalnego. Odpowiedź "co pięć lat." jest zdecydowanie zbyt rzadka i często wynika z mylenia zaleceń sanitarnych z innymi okresowymi kontrolami obiektów. Na egzaminie warto zapamiętać, że chodzi o minimum sanitarne: dwa razy do roku (przed i w trakcie sezonu letniego), a nie o przeglądy techniczne.
W pracy technika architektury krajobrazu istotne jest też planowanie konserwacji: wpisanie wymiany piasku do harmonogramu, zabezpieczenie piaskownicy przed zwierzętami (np. przykrycie poza godzinami użytkowania) oraz dokumentowanie wykonanych prac na potrzeby ewentualnej kontroli.
