W sytuacji, gdy pielęgniarka przygotowała leki doustne i prosi opiekuna medycznego o pomoc pacjentowi w ich przyjęciu, priorytetem jest bezpieczeństwo i skuteczność przyjęcia dawki. Dlatego najważniejszą czynnością jest upewnienie się, że pacjent połknął leki. Bez tego nie ma pewności, że terapia została zrealizowana, a u części pacjentów mogą wystąpić zachowania takie jak odkładanie tabletek, chowanie ich w jamie ustnej, wypluwanie lub odmowa.
Odpowiedź "upewnić się, że pacjent połknął leki" jest poprawna, bo dotyczy bezpośrednio celu zadania: realnego przyjęcia leku. To obejmuje obserwację przyjmowania, sprawdzenie, czy tabletki nie zostały w ustach, oraz reagowanie, gdy pojawi się podejrzenie nieprzyjęcia (np. zgłoszenie pielęgniarce).
Pozostałe propozycje nie spełniają kryterium "w szczególności", ponieważ:
- "przygotować sok do popicia leków" – może ułatwiać połknięcie, ale nie potwierdza, że leki zostały przyjęte. Sam napój nie rozwiązuje problemu odmowy lub ukrycia tabletki.
- "zabezpieczyć apteczkę z pozostałymi lekami" – dotyczy gospodarki i przechowywania, a nie bezpośredniej pomocy w przyjęciu przygotowanej dawki. Nie realizuje głównego celu w tej konkretnej chwili.
- "zapytać o samopoczucie pacjenta przed podaniem leków" – rozmowa i ocena stanu są ważne, ale w opisanej sytuacji leki są już przygotowane przez pielęgniarkę, a zadanie opiekuna polega na wsparciu przyjęcia. Pytanie o samopoczucie nie daje pewności, że dawka została połknięta.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się sformułowanie "w szczególności", zwykle chodzi o czynność krytyczną dla bezpieczeństwa (tu: weryfikacja przyjęcia dawki), a nie czynności towarzyszące (napój, porządek w lekach, ogólna rozmowa).
