Najlepiej uczyć się na schematach etapów i na przykładach elementów: co usuwa się na początku, co w trakcie, a co na końcu. Warto trenować nazewnictwo tkanek (tłuszcz zewnętrzny, omięsna, ścięgno) oraz logikę procesu: najpierw stabilizacja i porządkowanie, potem precyzja, na końcu klasyfikacja odcięć.