W produkcji nasiennej traw kluczowa jest czystość (gatunkowa i odmianowa) oraz wyrównanie łanu. Dlatego stanowisko pod plantację nasienną dobiera się tak, aby ograniczyć źródła zanieczyszczeń i trudne do usunięcia domieszki.
Jeżeli na danym polu w ostatnich latach uprawiano trawy, w glebie i w warstwie powierzchniowej mogą pozostawać samosiewy (nasiona z osypu) oraz rośliny przetrwałe z poprzedniej uprawy. Po wschodach takie rośliny mogą mieszać się z założoną plantacją nasienną, co w praktyce oznacza:
- większe ryzyko domieszek innych gatunków traw,
- ryzyko zanieczyszczeń odmianowych,
- trudniejszą selekcję i pielęgnację (odchwaszczanie, czyszczenie plantacji),
- pogorszenie jakości zebranych nasion i większe straty w kwalifikacji/ocenie partii.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: na których w ostatnich trzech latach uprawiano trawy (sens: unikać świeżego następstwa traw po trawach w nasiennictwie).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Gleby z głęboką warstwą orną, zdrenowane i niezalewane są zwykle korzystne dla stabilnych plonów i prowadzenia plantacji (mniejsze ryzyko wymakania oraz problemów z wjazdem w pole).
- Po roślinach okopowych i strączkowych często uzyskuje się dobre stanowisko: okopowe sprzyjają odchwaszczeniu i doprawieniu roli, a strączkowe mogą poprawiać żyzność i strukturę gleby.
- Gleby żyzne i lekko kwaśne bywają odpowiednie dla wielu gatunków traw (w zależności od gatunku i zaleceń), same w sobie nie stanowią typowego powodu zakazu zakładania plantacji nasiennej.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach z negacją ("nie należy") najpierw odwróć sens w głowie: szukasz czynnika ryzyka dla jakości nasion (domieszki, samosiewy, choroby, zachwaszczenie), a nie ogólnych "dobrych warunków uprawy".
