Pytanie dotyczy praktycznej umiejętności planowania nawożenia warzyw: trzeba rozpoznać, które gatunki mają największe wymagania pokarmowe względem azotu. Azot jest składnikiem silnie związanym ze wzrostem wegetatywnym (tworzenie liści i części zielonych), a także z tempem budowania plonu. Warzywa, które wytwarzają dużą masę nadziemną i rosną intensywnie, zwykle należą do grupy o wysokich potrzebach azotowych.
Odpowiedź "kapusta głowiasta i marchew" jest uzasadniona tym, że kapusta głowiasta jest warzywem o dużym potencjale plonowania i bardzo dużej masie organów użytkowych, co przekłada się na wysokie potrzeby pokarmowe. Marchew, mimo że jest warzywem korzeniowym, w technologii towarowej także wymaga dobrego odżywienia (w tym N) dla uzyskania odpowiedniej wielkości i jakości korzeni oraz sprawnego rozwoju naci.
Pozostałe pary są słabsze jako "największe wymagania azotowe" z następujących powodów:
- "skorzonera i sałata": sałata bywa kojarzona z nawożeniem azotowym, ale w porównaniu z najbardziej "żarłocznymi" gatunkami (np. część kapustnych) nie musi mieć najwyższych wymagań w ujęciu gatunkowym. Skorzonera również nie jest typowo wskazywana jako gatunek o największych potrzebach N.
- "cebula i czosnek": są to warzywa intensywne, lecz ich potrzeby azotowe nie muszą przewyższać potrzeb kapusty głowiastej; dodatkowo w praktyce ważna jest ostrożność z N, bo nadmiar może pogarszać cechy jakościowe i trwałość.
- "cebula i groch": groch jako roślina bobowata ma specyficzną gospodarkę azotem (może korzystać z azotu wiązanego biologicznie), więc typowo nie klasyfikuje się go jako gatunku o najwyższych wymaganiach nawożenia azotem mineralnym. To częsta pułapka: utożsamianie wysokiego plonu z koniecznością najwyższych dawek N.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o "największe wymagania azotowe" najpierw identyfikuj warzywa o dużej masie i intensywnym wzroście, a dopiero potem porównuj z warzywami cebulowymi i bobowatymi, które mają inną reakcję na azot oraz inne cele jakościowe (przechowywanie, smak, zdrowotność).
