Płyn Lugola jest klasycznym odczynnikiem laboratoryjnym będącym wodnym roztworem jodu przygotowanym w obecności jodku potasu. W praktyce jodek potasu pełni kluczową rolę: ułatwia rozpuszczenie jodu w wodzie (w roztworze powstają formy jodkowe), dzięki czemu otrzymuje się stabilniejszy i użyteczny odczynnik do zastosowań analitycznych.
Odpowiedź "roztwór jodu w roztworze jodku potasu" poprawnie opisuje zarówno skład, jak i istotę przygotowania tego odczynnika.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "wodny roztwór siarczanu(VI) miedzi(II)" opisuje roztwór soli miedzi(II), typowo niebieski, używany m.in. w innych doświadczeniach i analizach, ale nie ma związku z płynem Lugola.
- "mieszanina kwasu solnego z kwasem azotowym(V)" to opis tzw. wody królewskiej (mieszaniny kwasów), stosowanej do rozpuszczania metali szlachetnych. To zupełnie inny odczynnik o innym przeznaczeniu i składzie.
- "roztwór jodu w alkoholu etylowym" odpowiada raczej nalewce jodowej (jodynie), czyli roztworowi alkoholowemu, a nie wodnemu roztworowi jodu z KI. To częsta pułapka, bo oba preparaty zawierają jod, lecz różnią się rozpuszczalnikiem i typowym zastosowaniem.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w nazwie pojawia się Lugol, myśl o wodzie + KI + jod, a jeśli o jodynie/nalewce, to o alkoholu jako rozpuszczalniku.
