W analizie redoksymetrycznej (zwłaszcza gdy kontroluje się przebieg reakcji metodą potencjometryczną) kluczową wielkością jest potencjał elektrochemiczny układu, czyli napięcie mierzone między elektrodą wskaźnikową a elektrodą odniesienia. Aby taki pomiar był precyzyjny, przyrząd nie może istotnie pobierać prądu z badanego układu, bo nawet niewielkie obciążenie może zmienić warunki równowagi na granicy faz i zafałszować odczyt.
Dlatego właściwym urządzeniem jest elektrometr: jest przeznaczony do pomiaru bardzo małych prądów i/lub napięć przy bardzo dużej rezystancji (impedancji) wejściowej. W praktyce pozwala to mierzyć potencjał elektrody bez "rozładowywania" układu i bez wprowadzania dodatkowych błędów wynikających z przepływu prądu pomiarowego.
Pozostałe urządzenia nie spełniają tej funkcji:
- Autoklaw to aparat do sterylizacji (praca w podwyższonej temperaturze i ciśnieniu). Jest ważny w mikrobiologii i przygotowaniu jałowego sprzętu, ale nie służy do pomiarów elektrochemicznych.
- Refraktometr mierzy współczynnik załamania światła (pośrednio np. stężenie cukrów lub innych substancji w roztworze). Dotyczy metod optycznych, a nie pomiaru potencjału.
- Kriostat zapewnia stabilizację i utrzymanie niskiej temperatury. Może być elementem stanowiska badawczego, ale sam w sobie nie mierzy potencjału elektrochemicznego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "pomiar potencjału elektrochemicznego", szukaj odpowiedzi związanej z pomiarem napięcia o bardzo dużej impedancji wejściowej (elektrometr/pomiar potencjometryczny), a nie urządzeń do obróbki próbek czy kontroli temperatury.
