W rurce cieplnej (heat-pipe) transport ciepła odbywa się głównie dzięki parowaniu czynnika roboczego w części ogrzewanej oraz jego skraplaniu w części chłodzonej. Dlatego w pytaniach egzaminacyjnych często pojawia się określenie "płyn szybko wrzący", czyli taki, który łatwo przechodzi w fazę pary (ma relatywnie niską temperaturę wrzenia w danych warunkach).
Odpowiedź "woda." jest poprawna w logice tego sformułowania, ponieważ woda w warunkach zbliżonych do atmosferycznych ma temperaturę wrzenia około 100°C, a więc nie jest klasycznym medium "niskowrzącym". Natomiast substancje takie jak "propan." i "butan." to węglowodory o bardzo niskich temperaturach wrzenia, dlatego z punktu widzenia podstaw fizyki są przykładami cieczy "szybko wrzących". Podobnie "R410." (oznaczenie czynnika chłodniczego) odnosi się do grupy mediów projektowanych do pracy w obiegach chłodniczych, które z definicji wykorzystują łatwe odparowanie i skraplanie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są właściwe jako "nie jest płynem szybko wrzącym"?
- "R410." – jest kojarzony z czynnikami chłodniczymi, które mają umożliwiać wrzenie przy niskich temperaturach w zastosowaniach chłodniczych.
- "butan." – jako lekki węglowodór ma niską temperaturę wrzenia, więc spełnia intuicyjne kryterium "szybkiego wrzenia".
- "propan." – podobnie jak butan jest niskowrzący; często służy jako przykład substancji łatwo przechodzącej do fazy gazowej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu pada sformułowanie "szybko wrzący", najczęściej chodzi o porównanie temperatur wrzenia (i ogólnie lotności), a nie o sam fakt, że "coś może wrzeć", bo każda ciecz może wrzeć przy odpowiednio dobranym ciśnieniu.
