KWALIFIKACJA PGF8 - CZERWIEC 2009

Wizerunek jest chroniony jako dobro osobiste, a jego rozpowszechnianie (np. publikacja w reklamie, w social mediach, na billboardach) co do zasady wymaga zezwolenia osoby przedstawionej. W praktyce agencji reklamowej oznacza to konieczność zadbania o zgodę/umowę wizerunkową jeszcze przed publikacją materiału.

Poprawna odpowiedź: "modelki otrzymały umówioną zapłatę za pozowanie i nie zgłosiły wyraźnego zastrzeżenia wobec publikacji wizerunku" – jest właściwa, bo wyjątek przewiduje łącznie dwa warunki: (1) zapłata za pozowanie oraz (2) brak wyraźnego zastrzeżenia, że wizerunku nie wolno rozpowszechniać. Jeżeli osoba wyraźnie zastrzegła brak zgody, sama zapłata nie legalizuje publikacji. Dlatego w pracy zawodowej rekomenduje się formę pisemną, bo ułatwia wykazanie, jaki był zakres zgody i czy pojawiły się zastrzeżenia.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:

• "na zdjęciach nie widać twarzy modelek" – brak widocznej twarzy nie zawsze oznacza brak możliwości identyfikacji. Wizerunek może obejmować także inne cechy pozwalające rozpoznać osobę (np. sylwetkę, znaki szczególne, kontekst). To nie jest automatyczna podstawa do publikacji.
• "modelki wcześniej współpracowały z tą agencją reklamową" – wcześniejsza współpraca nie przenosi zgody na nowe materiały i nowe pola wykorzystania. Każde użycie wizerunku powinno mieć podstawę prawną i określony zakres.
• "zdjęcia będą wykorzystane wyłącznie w kampanii społecznej" – cel kampanii nie znosi wymogu zgody. Kampania społeczna może nadal być rozpowszechnianiem wizerunku i wymaga spełnienia przesłanek ustawowych lub uzyskania zezwolenia.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się "zapłata za pozowanie", szukaj drugiej części wyjątku: "w braku wyraźnego zastrzeżenia". To typowa pułapka polegająca na utożsamieniu wynagrodzenia z automatyczną zgodą.