Wrzośce (Erica) i kalmie (Kalmia) są roślinami, które w praktyce ogrodniczej zalicza się do grupy roślin kwaśnolubnych. W nasadzeniach krajobrazowych oznacza to, że kluczowym parametrem jest odczyn podłoża: powinien być kwaśny, ponieważ w takim środowisku składniki pokarmowe są dla nich lepiej dostępne, a rośliny rosną stabilniej.
Drugim równie ważnym czynnikiem jest wilgotność. Dla wielu roślin z tej grupy typowe jest wymaganie podłoża, które utrzymuje wilgoć (jest "dostatecznie wilgotne"), ale nie jest podmokłe. Przesuszanie prowadzi do zasychania pędów, słabszego kwitnienia i gorszego przyrostu.
Dlatego odpowiedź "kwaśną i dostatecznie wilgotną." jest poprawna, bo łączy dwa warunki niezbędne w przygotowaniu stanowiska: odpowiednie pH oraz właściwą wilgotność.
- "zasadową i dość suchą." jest błędna, bo łączy dwa czynniki niekorzystne dla roślin kwaśnolubnych: zbyt wysokie pH i ryzyko przesuszenia.
- "kwaśną i dość suchą." jest niepełna w sensie wymagań siedliskowych: sam kwaśny odczyn nie wystarczy, jeśli podłoże łatwo przesycha.
- "zasadową i dostatecznie wilgotną." jest błędna, ponieważ nawet przy właściwej wilgotności odczyn zasadowy będzie ograniczał prawidłowy wzrost i pobieranie składników.
W praktyce przygotowanie takiej gleby często wiąże się z zastosowaniem kwaśnych komponentów organicznych oraz ściółkowaniem, które stabilizuje wilgotność i ogranicza wahania temperatury podłoża.
