Ergonomia w środowisku pracy koncentruje się na zasadzie dopasowania pracy do człowieka, a nie człowieka do pracy. W praktyce oznacza to projektowanie stanowisk, narzędzi, metod i organizacji pracy tak, aby były zgodne z możliwościami fizycznymi i psychicznymi pracowników. Taki cel bezpośrednio wspiera zarządzanie bezpieczeństwem i higieną pracy, bo zmniejsza przeciążenia, zmęczenie i liczbę błędów, które mogą prowadzić do wypadków.
Poprawna odpowiedź wskazuje na bezpieczeństwo i zdrowie oraz dostosowanie warunków pracy. To rdzeń ergonomii: redukcja wymuszonych pozycji, ograniczenie powtarzalności, właściwe wysokości robocze, odpowiednie przerwy, czytelne informacje i właściwa organizacja zadań.
Pozostałe propozycje są mylące, bo opisują cele lub działania, które mogą się pojawić w firmie, ale nie definiują głównego celu ergonomii:
- Zwiększenie wydajności poprzez technologie – technologia bywa narzędziem wspierającym ergonomię, lecz sama "nowoczesność" nie jest celem nadrzędnym. Bez ergonomii technologia może nawet zwiększać ryzyko (np. tempo pracy, monotonia).
- Zmniejszenie liczby godzin pracy – ograniczanie zmęczenia jest ważne, ale skrócenie czasu pracy to tylko jeden z możliwych środków organizacyjnych i nie wyczerpuje ergonomii.
- Praca zdalna – to forma organizacji pracy; może zmieniać ryzyka ergonomiczne, ale nie stanowi definicji ani głównego celu ergonomii.
Na egzaminie warto zapamiętać: ergonomia = komfort, bezpieczeństwo i zdrowie poprzez dopasowanie. Jeśli odpowiedź podkreśla dopasowanie stanowiska i organizacji pracy do człowieka, zwykle trafia w sedno.
