Izolowanie pasz od bezpośredniego kontaktu z ziemią to podstawowa zasada bezpiecznego magazynowania w gospodarstwie. Ziemia nie jest "obojętnym" podłożem: może przenosić brud, drobnoustroje i materiał organiczny, a także zatrzymywać wilgoć. W praktyce skutkuje to spadkiem jakości paszy i zwiększeniem ryzyka zdrowotnego dla zwierząt.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "Wszystkie powyższe odpowiedzi są poprawne."
Każdy z wymienionych powodów jest realny i dotyczy innego mechanizmu pogarszania jakości pasz, więc razem tworzą pełne uzasadnienie potrzeby odizolowania pasz od ziemi.
- "Ziemia może zanieczyścić pasze." – do paszy mogą dostać się cząstki mineralne (piasek), resztki organiczne, patogeny oraz inne zanieczyszczenia mechaniczne. To obniża wartość użytkową i może powodować problemy zdrowotne.
- "Ziemia może zwiększyć wilgotność pasz." – podłoże bywa wilgotne, a różnice temperatur sprzyjają kondensacji. Wzrost wilgotności przyspiesza psucie i może sprzyjać rozwojowi pleśni, co jest szczególnie niebezpieczne w żywieniu zwierząt.
- "Ziemia może przyciągać szkodniki." – kontakt z podłożem ułatwia dostęp gryzoniom i innym szkodnikom oraz tworzy miejsca schronienia. Skutkiem są straty ilościowe, zanieczyszczenia (np. odchody) i ryzyko przenoszenia chorób.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach wymieniono kilka niezależnych, prawdziwych zagrożeń (zanieczyszczenie, wilgoć, szkodniki), to odpowiedź zbiorcza typu "wszystkie powyższe" bywa uzasadniona. W praktyce rolniczej zabezpieczenie pasz realizuje się m.in. przez palety, regały i utrzymanie suchego, czystego magazynu.
