W połączeniu równoległym wszystkie elementy (gałęzie) są podłączone do tej samej pary węzłów. To oznacza, że końce każdego elementu znajdują się na tych samych potencjałach elektrycznych co końce pozostałych elementów. Z definicji napięcie jest różnicą potencjałów między dwoma punktami, więc jeśli dwa punkty są wspólne dla wszystkich gałęzi, to napięcie na każdym elemencie połączenia równoległego jest jednakowe (i równe napięciu zasilania przy idealnych przewodach).
Stwierdzenie "Całkowita rezystancja układu jest równa sumie rezystancji poszczególnych elementów" opisuje połączenie szeregowe. Dla połączenia równoległego zachodzi zależność odwrotna: sumują się przewodności (odwrotności rezystancji), a rezystancja zastępcza jest mniejsza od najmniejszej rezystancji gałęzi. To częsty błąd wynikający z mylenia dwóch typów połączeń.
Zdanie "Prąd płynący przez każdy element układu jest inny" nie jest własnością zawsze prawdziwą. W połączeniu równoległym prądy w gałęziach mogą być różne, bo zależą od rezystancji gałęzi (przy tym samym napięciu). Jeśli jednak dwie gałęzie mają identyczną rezystancję, prądy będą takie same. Zatem to twierdzenie nie jest uniwersalne.
Twierdzenie "Całkowite napięcie układu jest mniejsze niż napięcie na każdym z elementów" jest sprzeczne z ideą wspólnych węzłów: napięcie "całego układu" (między węzłami zasilania) jest dokładnie takie samo jak napięcie na każdej gałęzi. Nie ma tu mechanizmu, który dawałby większe napięcie na elemencie niż na zaciskach całego połączenia.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj skojarzenie: równolegle = to samo napięcie, szeregowo = ten sam prąd. Potem dopiero dobieraj wzory na rezystancję zastępczą.
