U prosiąt w pierwszych dniach życia bardzo łatwo rozwija się niedokrwistość z niedoboru żelaza. Wynika to z połączenia kilku czynników: ograniczonych zapasów żelaza po urodzeniu, intensywnego tempa wzrostu oraz tego, że mleko lochy nie pokrywa w pełni szybko rosnącego zapotrzebowania na ten pierwiastek. Z tego powodu profilaktyka polega na jak najwcześniejszym uzupełnieniu żelaza, zanim spadek parametrów krwi i tkanek przełoży się na osłabienie i gorsze wyniki odchowu.
Odpowiedź "do 3 dnia życia" odpowiada idei wczesnej profilaktyki: podanie w pierwszych dobach ma zapobiegać rozwinięciu się niedokrwistości, a nie ją "leczyć" po pojawieniu się objawów. W praktyce hodowlanej termin ten jest kojarzony z harmonogramem czynności wykonywanych u nowo narodzonych prosiąt w porodówce.
Pozostałe propozycje są mniej właściwe, bo przesuwają zabieg na okres, w którym niedobór żelaza mógł już wpłynąć na kondycję zwierząt. Odpowiedź "do 10 dnia życia" bywa wybierana przez osoby, które mylą termin z innymi rutynowymi czynnościami wykonywanymi w pierwszych tygodniach, ale jest to już wyraźnie później niż wczesna profilaktyka. Odpowiedź "do 21 dnia życia" może wynikać z automatycznego kojarzenia z końcem trzeciego tygodnia lub etapami odchowu, jednak jest to okres, w którym skutki niedoboru mogłyby już być zauważalne. Odpowiedź "do 30 dnia życia" jest najbardziej odległa i zwykle wskazuje na brak powiązania celu suplementacji z fizjologią wczesnego odchowu.
Wskazówka egzaminacyjna: warto zapamiętać, że w tym typie pytania kluczowe jest słowo "powinno" i kontekst profilaktyki w pierwszych dobach życia. Jeśli odpowiedzi obejmują zarówno bardzo wczesny termin, jak i terminy "tygodniowe" lub "miesięczne", to poprawna zwykle dotyczy pierwszych dni, bo chodzi o zapobieganie, a nie reakcję na objawy.
