W żywieniu dojelitowym przez zgłębnik kluczowe jest ograniczenie ryzyka cofania się treści pokarmowej do przełyku oraz przedostania się jej do dróg oddechowych. Dlatego pacjent podczas podawania diety powinien przyjąć pozycję półleżącą (z uniesioną górną częścią tułowia). Taka pozycja wykorzystuje grawitację, ułatwia oddychanie i sprzyja bezpieczniejszemu pasażowi treści do żołądka.
Odpowiedź "Pozycję półleżącą" jest właściwa, bo jest to podstawowa zasada profilaktyki aspiracji u pacjentów karmionych dojelitowo. W praktyce opiekun medyczny dba o prawidłowe ułożenie, stabilność pacjenta, wygodę oraz możliwość obserwacji (np. kaszel, odkrztuszanie, duszność, sinica, niepokój).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Pozycję leżącą na brzuchu" – utrudnia oddychanie i obserwację pacjenta, a także nie jest standardowym ułożeniem do bezpiecznego karmienia; może zwiększać dyskomfort i ryzyko powikłań.
- "Pozycję stojącą" – nie jest typowym i bezpiecznym ułożeniem u osoby chorej i niesamodzielnej; zwiększa ryzyko upadku i nie rozwiązuje problemu bezpieczeństwa karmienia, a często jest po prostu niewykonalna.
- "Pozycję leżącą na plecach" – sprzyja cofaniu się treści i zwiększa ryzyko zachłyśnięcia, zwłaszcza u pacjentów osłabionych, z zaburzeniami ochronnych odruchów lub z refluksem.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się karmienie przez zgłębnik, od razu myśl o zapobieganiu aspiracji. Najczęściej właściwe będzie ułożenie z uniesionym tułowiem oraz stała obserwacja pacjenta w trakcie czynności.
