Łączenie czwórników "w szereg" w praktyce oznacza zwykle połączenie kaskadowe: wyjście pierwszego układu jest obciążone wejściem drugiego. Kluczowym zagadnieniem na tym styku jest dopasowanie impedancyjne, czyli relacja między impedancją wyjściową poprzedniego stopnia a impedancją wejściową następnego.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "Impedancja wyjściowa pierwszego czwórnika powinna być równa impedancji wejściowej drugiego czwórnika." To opisuje warunek dopasowania na granicy dwóch stopni. W zależności od celu (maksymalny transfer mocy, minimalizacja odbić w torze falowym, ograniczenie wpływu obciążenia na wzmocnienie) dąży się do określonej relacji tych impedancji; w ujęciu ogólnym właśnie wyjście→wejście jest właściwą parą do porównania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "Impedancja wejściowa pierwszego… równa impedancji wyjściowej drugiego…" — odwraca kierunek połączenia. W kaskadzie to wyjście pierwszego "widzi" wejście drugiego, a nie odwrotnie.
- "Impedancja wejściowa i wyjściowa obu… taka sama." — to fałszywa symetria. Stopień wejściowy i wyjściowy pełnią różne funkcje (źródło vs obciążenie), więc ich impedancje nie muszą i zwykle nie powinny być identyczne.
- "…powinna być jak największa." — zbyt duże uogólnienie. W niektórych zastosowaniach korzysta się z dużej impedancji wejściowej i małej wyjściowej (np. transmisja napięciowa), ale nie jest to uniwersalny warunek "dla obu stron" i nie zastępuje poprawnego rozpatrzenia styku wyjście–wejście.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal kierunek toru sygnałowego i wskaż "styk" między stopniami. Dopiero potem porównuj parametry: zawsze porównuje się impedancję wyjściową poprzedniego z impedancją wejściową następnego.
