Łączenie czwórników równolegle oznacza, że odpowiadające sobie zaciski (porty) są zwarte równolegle: wejścia są podłączone do tych samych dwóch punktów, a analogicznie może być po stronie wyjścia. W takim połączeniu napięcie na wejściu każdego z czwórników jest takie samo (bo zaciski są wspólne), natomiast prądy wejściowe poszczególnych czwórników sumują się i obciążają źródło.
Z tego powodu najważniejszą cechą, o którą zwykle dba się przy takim łączeniu, jest zgodność impedancji wejściowej. Jeśli impedancje wejściowe są "takie same" (a szerzej: przewidywalne i zgodne z założeniem projektowym), to dołączenie kolejnego czwórnika równolegle nie spowoduje zaskakującej zmiany warunków pracy źródła, np. zbyt dużego poboru prądu, przesterowania stopnia poprzedniego lub istotnego spadku amplitudy sygnału.
Odpowiedź "Muszą mieć takie same wartości impedancji wyjściowej" nie trafia w istotę połączenia równoległego od strony wejścia: o tym, jak bardzo obciążane jest źródło, decyduje to, co "widzi" ono na wejściu, czyli impedancja wejściowa. Sama zgodność impedancji wyjściowej nie gwarantuje poprawnego obciążenia źródła.
Stwierdzenie "Muszą mieć takie same wartości zarówno impedancji wejściowej, jak i wyjściowej" jest zbyt daleko idące: w praktyce projektowej często wystarcza kontrola parametrów wejściowych, a wymaganie jednoczesnej zgodności obu impedancji nie jest warunkiem koniecznym dla samej możliwości równoległego połączenia.
Odpowiedź "Muszą mieć różne wartości impedancji wejściowej i wyjściowej" jest niepoprawna, bo różnice impedancji (zwłaszcza wejściowej) mogą prowadzić do nierównomiernego poboru prądu oraz silnego wpływu jednego czwórnika na warunki pracy drugiego i na źródło.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o łączenie równoległe najpierw przypomnij sobie regułę: równolegle = wspólne napięcie, sumowanie prądów. Następnie wybierz parametr, który bezpośrednio determinuje prąd pobierany z poprzedniego stopnia, czyli impedancję wejściową.
