Lakierowanie pasmowe polega na nakładaniu materiału natryskiem w równoległych przejściach (pasmach). Ponieważ strumień z pistoletu ma rozkład nierównomierny (najczęściej największe nanoszenie przypada na środek "wachlarza", a mniejsze na jego krawędzie), to zbyt mała zakładka między pasmami powoduje, że krawędzie jednego pasa i krawędzie kolejnego nie sumują się do tej samej grubości co środek. Efektem mogą być widoczne "pasy", różnice w stopniu krycia, a w konsekwencji także różnice odcienia lub połysku.
Zakładka 0,5 szerokości pasma (czyli ok. 50%) jest klasyczną zasadą praktyczną: środek kolejnego przejścia przykrywa strefę, gdzie poprzednie przejście nanoszone było słabiej. Dzięki temu suma nałożonego materiału w całej szerokości pracy jest bardziej wyrównana, a grubość warstwy stabilniejsza. Taka technika ułatwia też utrzymanie powtarzalnego efektu na większych powierzchniach elementu.
- Odpowiedź "0,3 szerokości pasma poprzedniego." jest z reguły zbyt małą zakładką – rośnie ryzyko niedokryć na łączeniach pasm i powstania wyraźnych przejść.
- Odpowiedź "0,4 szerokości pasma poprzedniego." bywa intuicyjnie wybierana jako "prawie połowa", ale nadal częściej daje nierównomierność niż pełne 50%, szczególnie przy szybszym prowadzeniu pistoletu lub trudniejszym świetle kontrolnym.
- Odpowiedź "0,2 szerokości pasma poprzedniego." to zakładka bardzo mała; zwykle skutkuje wyraźnym pasmowaniem i dużymi różnicami w grubości warstwy.
W praktyce warsztatowej na wynik wpływają też: odległość pistoletu, prędkość prowadzenia, ciśnienie/ustawienia, lepkość materiału i kształt wachlarza. Jednak jako zasada egzaminacyjna i podstawowy punkt odniesienia najczęściej przyjmuje się zakładkę około 50%.
