W miareczkowaniu kwas–zasada koniec miareczkowania wyznacza się najczęściej dzięki wizualnej zmianie barwy wskaźnika. Żeby wynik był poprawny, zakres przejścia barw wskaźnika musi wypadać w obszarze gwałtownej zmiany pH (tzw. skoku krzywej).
W zadaniu podano, że skok krzywej miareczkowania mieści się w granicach pH 6,3–4,3. Oznacza to, że w pobliżu punktu końcowego roztwór szybko przechodzi od lekko kwaśnego do wyraźnie kwaśnego. W takim przypadku najlepszy jest wskaźnik, którego przejście barw jest właśnie w okolicach pH 4–6.
Odpowiedź "czerwień metylowa" jest właściwa, ponieważ jej typowy zakres zmiany barwy wynosi około pH 4,4–6,2, czyli praktycznie pokrywa się z podanym skokiem. Dzięki temu zmiana barwy zachodzi wtedy, gdy pH zmienia się najszybciej, a błąd wskaźnikowy jest mały.
Pozostałe propozycje nie pasują do wskazanego skoku pH:
- "fenoloftaleinę" stosuje się w zakresie zasadowym (przejście barw powyżej pH 8), więc przy skoku 6,3–4,3 nie da czytelnego końca miareczkowania.
- "błękit bromotymolowy" zmienia barwę w okolicy pH bliskiego obojętnemu (około 6,0–7,6). W zadaniu skok sięga do pH 4,3, więc wskaźnik o przejściu bardziej kwaśnym będzie lepszym dopasowaniem.
- "błękit tymolowy" ma zakresy przejścia barw odsunięte od wskazanego przedziału (w praktyce używa się go m.in. w obszarze zasadowym), więc nie jest optymalny dla skoku 6,3–4,3.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze porównuj liczbowo podany skok pH z tabelą wskaźników i wybieraj taki, którego przejście barw mieści się w środku skoku, a nie tylko "dotyka" jego brzegu.
