Podczas mycia włosów przed trwałą ondulacją włos zostaje zwilżony, a woda wnika w jego strukturę. Skutkiem jest pęcznienie keratyny – włos zwiększa objętość, staje się bardziej plastyczny i ma wyrównaną chłonność. To zjawisko ma charakter głównie fizyczny (związany z obecnością wody), dlatego jest typowe dla etapu mycia i przygotowania.
Odpowiedź "spęcznienie keratyny" jest poprawna, ponieważ mycie/namaczanie powoduje absorpcję wody przez włókna keratynowe. Dzięki temu późniejsze działanie preparatu do ondulacji przebiega bardziej równomiernie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "odbudowa mostków jonowych" – mostki jonowe są wrażliwe m.in. na zmiany pH i środowisko chemiczne. Samo mycie nie jest etapem, w którym opisuje się celową "odbudowę" wiązań; w technologii zabiegów chemicznych kluczowe przebudowy wiązań zachodzą przy zastosowaniu odpowiednich preparatów.
- "ściągnięcie łuski włosowej" – mycie zwykle ma na celu oczyszczenie i przygotowanie, a nie "ściąganie" łuski jako główny, charakterystyczny efekt. Stan łuski zależy od wielu czynników (pH kosmetyku, kondycja włosa, tarcie), ale pytanie dotyczy typowego zjawiska poprzedzającego trwałą ondulację.
- "rozerwanie mostków dwusiarczkowych" – to kluczowy etap chemicznej zmiany kształtu włosa, ale zachodzi pod wpływem reduktora w płynie do trwałej ondulacji, a nie podczas mycia. Mycie samo w sobie nie zrywa wiązań dwusiarczkowych w kontrolowany sposób.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "mycie/zwilżanie" przed zabiegiem chemicznym, najczęściej chodzi o zjawiska związane z wodą (chłonność, pęcznienie), a nie o właściwą reakcję chemiczną przebudowującą wiązania keratyny.
