Pęknięcie narzędzia skrawającego jest zwykle uszkodzeniem nagłym, które pojawia się wtedy, gdy w ostrzu powstają i szybko rozwijają się pęknięcia (np. od przeciążeń cieplnych, udarów, wibracji albo zbyt dużych obciążeń). Dlatego, analizując przyczyny, warto myśleć o dwóch grupach czynników: temperatura w strefie skrawania oraz obciążenia działające na ostrze.
Odpowiedź "Niewłaściwe chłodzenie i zbyt duża prędkość skrawania" jest trafna, ponieważ te dwa czynniki często działają jednocześnie:
- Zbyt duża prędkość skrawania zwiększa wydzielanie ciepła i temperaturę na styku wiór–ostrze. To przyspiesza zjawiska osłabiające materiał ostrza (np. spadek twardości w wysokiej temperaturze, niekorzystne naprężenia) i może prowadzić do pęknięć.
- Niewłaściwe chłodzenie (za mały strumień, zły kierunek, nieodpowiednie chłodziwo, przerwy w podawaniu) pogarsza odprowadzanie ciepła oraz smarowanie. W skrajnych sytuacjach może też powodować wahania temperatury, co sprzyja pęknięciom termicznym.
Pozostałe propozycje (z udziałem posuwu i/lub głębokości skrawania) również mogą zwiększać obciążenia, ale częściej kojarzą się z problemami typu: nadmierne siły skrawania, drgania, pogorszenie chropowatości czy przyspieszone zużycie. Same w sobie nie zawsze są "najczęstszą" przyczyną pęknięcia; w praktyce pęknięcia bardzo często pojawiają się przy zbyt wysokiej temperaturze i złych warunkach chłodzenia, szczególnie gdy narzędzie pracuje na granicy dopuszczalnych parametrów.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się para "prędkość skrawania + chłodzenie", zwykle dotyczy ona zjawisk cieplnych i ryzyka awarii ostrza. Z kolei "posuw/głębokość" częściej opisuje obciążenie mechaniczne i problemy ze stabilnością, choć w złych warunkach także może doprowadzić do złamania narzędzia.
