W zadaniu "najbardziej efektywny" sposób transportu jest zdefiniowany przez dwa kryteria:
- Ograniczenie: czas realizacji nie może przekroczyć 5 dni.
- Cel: minimalizować koszt.
Najpierw należy odsiać warianty niespełniające ograniczenia czasu. "Statek" ma czas realizacji 7 dni, więc nie spełnia warunku (7 > 5) i nie może zostać wybrany, nawet jeśli jest najtańszy nominalnie.
Następnie porównuje się koszty tylko wśród wariantów dopuszczalnych czasowo:
- "Samochód": 2 dni (spełnia), koszt 5000 zł.
- "Pociąg": 3 dni (spełnia), koszt 3000 zł.
Skoro priorytetem jest minimalizacja kosztu, wybiera się wariant o najniższym koszcie w tej grupie, czyli "Pociąg" (3000 zł).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Samochód" spełnia wymagany czas, ale jest droższy niż "Pociąg", więc nie jest najlepszy kosztowo przy zachowaniu limitu.
- "Statek" jest najtańszy, lecz przekracza dopuszczalny czas dostawy, więc nie spełnia warunku zadania.
- "Żaden z powyższych" jest nieprawidłowe, bo istnieje co najmniej jedna opcja spełniająca warunek czasu i jednocześnie minimalizująca koszt wśród dopuszczalnych.
W praktyce logistycznej to typowy przykład kompromisu koszt–czas: najtańsza opcja nie zawsze jest akceptowalna, jeśli nie mieści się w wymaganym terminie. W egzaminach warto zawsze najpierw sprawdzić ograniczenia (np. termin), a dopiero potem optymalizować wybrany wskaźnik (np. koszt).