Podczas planowania terapii zajęciowej terapeuta dobiera cele, metody i aktywności w oparciu o informacje, które realnie wpływają na funkcjonowanie oraz bezpieczeństwo i skuteczność oddziaływań. Kluczowe są dane pozwalające przewidzieć możliwości wykonania zadania, poziom ryzyka, tempo pracy oraz motywację podopiecznego.
Odpowiedź "Znak zodiaku podopiecznego" jest poprawna, ponieważ jest to informacja pozamerytoryczna: nie opisuje stanu zdrowia, sprawności, ograniczeń ani potrzeb, nie ma też uzasadnionej wartości w planowaniu interwencji terapeutycznej. W profesjonalnej praktyce terapeuta powinien opierać plan na przesłankach klinicznych i obserwowalnych.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne (czyli mogą i zwykle powinny być brane pod uwagę):
- "Wiek i płeć podopiecznego" – wiek wpływa na dobór zadań i poziom trudności (np. sprawność, wytrzymałość, potrzeby rozwojowe). Płeć sama w sobie nie determinuje terapii, ale bywa elementem opisu osoby i może mieć znaczenie kontekstowe (np. dobór aktywności zgodnych z akceptacją podopiecznego, kwestie intymności).
- "Diagnoza i aktualny stan zdrowia podopiecznego" – to podstawa bezpieczeństwa i sensu terapii. Diagnoza, choroby współistniejące, ból, ograniczenia ruchowe czy poznawcze wpływają na cele, przeciwwskazania oraz sposób monitorowania postępów.
- "Preferencje i zainteresowania podopiecznego" – zwiększają motywację i zaangażowanie, a więc i skuteczność terapii. Pozwalają też dobrać aktywności znaczące dla osoby, co jest typowym założeniem terapii zajęciowej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie brzmi "NIE powinien być brany pod uwagę", szukaj informacji, która nie ma związku z funkcjonowaniem, bezpieczeństwem, celami ani motywacją podopiecznego i nie jest możliwa do uzasadnienia w dokumentacji terapeutycznej.
