Opis "bardzo plastyczny i słabo przepuszcza wodę" wskazuje na grunt spoisty. Do gruntów spoistych należą m.in. gliny i iły, które przy odpowiedniej wilgotności wykazują plastyczność, czyli możliwość trwałego odkształcania (ugniatania, wałkowania) bez rozsypywania się jak kruszywo.
Dlaczego poprawne są "Gliny"?
Gliny zawierają znaczący udział frakcji drobnych (w tym cząstek ilastych), co powoduje, że woda przemieszcza się w nich trudno (małe pory, duże siły kapilarne i adhezja). Skutkiem jest słaba przepuszczalność oraz częste problemy w wykopach: rozmiękanie, mazistość, trudniejsze odwodnienie i większa wrażliwość na zawilgocenie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Piasek" to grunt niespoisty. Ziarna nie "sklejają się" w sposób dający plastyczność; piasek zwykle łatwo rozsypuje się w dłoni. Typowo ma też większą przepuszczalność niż grunty spoiste, więc opis "słabo przepuszcza" do niego nie pasuje.
- "Żwir" ma jeszcze grubsze ziarna niż piasek, przez co najczęściej jest bardzo przepuszczalny i nie wykazuje plastyczności. W robotach ziemnych żwiry zwykle szybciej odprowadzają wodę, a problemem bywa raczej napływ wody do wykopu, nie jej "zatrzymanie" w gruncie.
- "Pył" to grunt drobnoziarnisty, ale sam opis pyłu nie jest równoważny z cechą "bardzo plastyczny". Pyły mogą wykazywać pewną spoistość, jednak typowa, jednoznaczna odpowiedź na połączenie cech: wysoka plastyczność + słaba przepuszczalność w praktyce budowlanej to właśnie grunty gliniaste (spoiste).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się jednocześnie "plastyczność" i "słaba przepuszczalność", myśl najpierw o gruntach spoistych. Gdy pojawia się "łatwo przepuszcza wodę" i "sypki", kieruj się ku gruntom niespoistym (piaski, żwiry).
