KWALIFIKACJA EKA2 - TEST WIEDZY NR 2

PYTANIE NR 20.
Podczas przeprowadzania skontrum zasobu archiwalnego, zauważyłeś różnicę pomiędzy zasobem archiwum a posiadaną ewidencją zasobu archiwalnego. Co powinieneś zrobić w takiej sytuacji?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Podczas skontrum rozbieżność między stanem faktycznym a ewidencją jest sygnałem nieprawidłowości.
Właściwym działaniem jest jej zgłoszenie osobie/organowi odpowiedzialnemu za nadzór, aby rozbieżność wyjaśnić i udokumentować. Ignorowanie, samowolne poprawianie ewidencji lub niszczenie dokumentów może utrwalić błąd albo spowodować szkody w zasobie.

Pełne wyjaśnienie:

Skontrum zasobu archiwalnego polega na sprawdzeniu, czy stan rzeczywisty (to, co faktycznie znajduje się w archiwum) jest zgodny z ewidencją (spisami, rejestrami, inwentarzami). Jeżeli w trakcie kontroli zauważysz rozbieżność, nie jest to drobna "pomyłka do poprawienia od ręki", tylko informacja, że trzeba uruchomić właściwy tryb postępowania.

Odpowiedź "Zgłosić różnicę odpowiedniej osobie lub organowi" jest właściwa, ponieważ:

  • zapewnia, że rozbieżność zostanie wyjaśniona (ustalenie przyczyny: błąd ewidencji, przemieszczenie, brak, omyłka w opisie, itp.),
  • pozwala ją udokumentować i podjąć decyzje w ramach kompetencji osób odpowiedzialnych,
  • chroni zasób przed działaniami nieodwracalnymi oraz przed "maskowaniem" problemu poprzez nieuprawnione korekty.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "Ignorować różnicę, ponieważ ewidencja może być nieaktualna" – ignorowanie eliminuje kontrolną funkcję skontrum i pozostawia błąd bez wyjaśnienia, co zwiększa ryzyko dalszych niezgodności.
  • "Zaktualizować ewidencję na podstawie rzeczywistego zasobu archiwum" – ewidencję można korygować, ale dopiero po ustaleniach i w określonym trybie; samodzielna, natychmiastowa zmiana może utrwalić błędne wnioski (np. gdy dokumenty są czasowo przemieszczone).
  • "Zniszczyć dokumenty, które nie są zgodne z ewidencją" – niszczenie dokumentacji to działanie skrajne i nieodwracalne; nie może wynikać wyłącznie z rozbieżności stanu z ewidencją, bo rozbieżność wymaga najpierw wyjaśnienia.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o skontrum najczęściej poprawna jest odpowiedź odnosząca się do zgłoszenia, wyjaśnienia i udokumentowania niezgodności, a nie do "naprawiania" ewidencji lub działań destrukcyjnych.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Skontrum to kontrola polegająca na porównaniu stanu faktycznego materiałów w archiwum z zapisami w ewidencji. Jego celem jest wykrycie braków, nadwyżek i błędów opisowych oraz uruchomienie działań wyjaśniających, aby ewidencja i zasób były wiarygodne.
Zgłoszenie uruchamia formalny tryb wyjaśnienia rozbieżności i pozwala ją udokumentować. Chroni to przed pochopnymi decyzjami (np. samowolną korektą ewidencji) oraz przed ryzykiem utraty dokumentacji. Dzięki temu odpowiedzialność i decyzje są podejmowane we właściwych kompetencjach.
Najczęściej są to: błędy w opisach lub numeracji, przemieszczenie jednostek między komórkami, wypożyczenia bez właściwego odnotowania, błędne włączenie do zespołu, a czasem braki lub nadwyżki. Kluczowe jest ustalenie przyczyny, zanim zmieni się ewidencję.
Nie jest to dobre podejście "od razu". Najpierw należy zgłosić rozbieżność i ją wyjaśnić, żeby nie utrwalić błędnego wniosku (np. gdy dokument jest czasowo przeniesiony). Dopiero po ustaleniach i w przyjętym trybie dokonuje się zmian w ewidencji.
Wiarygodna ewidencja to taka, która odzwierciedla rzeczywisty stan zasobu: co archiwum posiada, w jakiej strukturze i z jakimi danymi identyfikacyjnymi. Wiarygodność oznacza też możliwość odtworzenia historii zmian i wyjaśnienia, skąd wynikają korekty wpisów.
Nie. Nawet drobna rozbieżność może wskazywać na większy problem w obiegu dokumentacji (np. nieodnotowane przemieszczenia). Ignorowanie powoduje, że błąd się utrwala i może narastać. Prawidłowym odruchem jest zgłoszenie i wyjaśnienie, choćby w prostym trybie.
Niszczenie jest nieodwracalne i nie może wynikać wyłącznie z tego, że dokumentu nie ma w ewidencji lub opis się nie zgadza. Rozbieżność może oznaczać błąd ewidencji, a nie zbędność dokumentu. Najpierw ustala się stan i przyczynę, a dopiero potem podejmuje decyzje w odpowiednim trybie.
Pomaga konsekwentne odnotowywanie wypożyczeń i zwrotów, stosowanie jednoznacznej numeracji i sygnatur, kontrola przemieszczeń, szkolenie pracowników oraz okresowe kontrole. Ważne są też jasne procedury: kto wprowadza zmiany w ewidencji i jak je dokumentuje.
Zależy od organizacji jednostki, ale zwykle będzie to kierownik archiwum, osoba odpowiedzialna za nadzór nad ewidencją albo przełożony wskazany w procedurach. W większych strukturach może to być komórka nadzorująca. Na egzaminie liczy się zasada: zgłaszasz, a nie "naprawiasz sam".
Szukaj odpowiedzi, które podkreślają: kontrolę zgodności, zgłoszenie niezgodności, wyjaśnienie przyczyn i udokumentowanie ustaleń. Uważaj na pułapki typu "zignoruj", "zniszcz" lub "natychmiast popraw ewidencję", bo są to działania ryzykowne i zwykle sprzeczne z metodyką pracy archiwum.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 64% zdających egzamin. średnie

Według specjalistów z branży: "Ignorowanie, samowolne poprawianie ewidencji lub niszczenie dokumentów może utrwalić błąd albo spowodować szkody w zasobie."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne szkoły/CKZ z archiwistyki dotyczące ewidencji i kontroli zasobu
  • Instrukcje wewnętrzne jednostki (procedury skontrum, obieg informacji o niezgodnościach)
  • Podręczniki metodyki archiwalnej opisujące cele i przebieg skontrum

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego