Opis dotyczy organizowania cyklicznych spotkań z mieszkańcami na temat planów zagospodarowania przestrzennego. Kluczowe jest rozróżnienie, czy urząd w tej sytuacji władczo rozstrzyga o prawach i obowiązkach (działanie władcze), czy raczej informuje, konsultuje i współdziała z mieszkańcami (działanie niewładcze).
Odpowiedź "Niewładcza" jest poprawna, ponieważ samo zorganizowanie spotkania z mieszkańcami nie jest jeszcze aktem rozstrzygającym sprawę indywidualną ani nie nakłada na uczestników obowiązku określonego zachowania pod rygorem sankcji. Jest to forma komunikacji i partycypacji: urząd przedstawia założenia, zbiera opinie, wyjaśnia skutki planowanych rozwiązań. To typowe cechy działań niewładczych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Władcza" – byłaby właściwa, gdyby opis dotyczył np. wydania rozstrzygnięcia władczego (takiego, które jednostronnie kształtuje sytuację prawną adresata). W spotkaniu konsultacyjnym brakuje elementu jednostronnego nakazu/zakazu skierowanego do konkretnego adresata.
- "Zarówno władcza, jak i niewładcza" – kusi, bo planowanie przestrzenne kojarzy się z regulacją i ograniczeniami. Jednak w pytaniu oceniana jest ta konkretna czynność (organizacja spotkań), a nie całe instrumentarium planistyczne. Spotkanie pozostaje działaniem niewładczym.
- "Żadna z powyższych" – nie, ponieważ przedstawiona sytuacja mieści się w klasycznym podziale na działania władcze i niewładcze. Jest to przykład działania niewładczego o charakterze informacyjnym i konsultacyjnym.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie nie ma "rozstrzygnięcia", "obowiązku" ani "przymusu", a dominuje informowanie, konsultowanie lub współpraca z mieszkańcami, najczęściej chodzi o działanie niewładcze.
