Kosztorys ofertowy jest podstawą ustalenia ceny, jaką wykonawca zaproponuje za wykonanie robót. Żeby taka cena była rzetelna, w kosztorysie nie można ograniczyć się do jednego wycinka wydatków (np. tylko do "budowy nowych torów" rozumianej jako ogólny temat zadania). Trzeba ująć składniki kosztów, które realnie tworzą wartość robót.
Poprawna odpowiedź wskazuje typowy podział na:
- robociznę – czas pracy i stawki pracowników oraz narzędzia pracy wynikające z organizacji robót,
- materiały – szyny, podkłady, kruszywa, elementy odwodnienia, materiały naprawcze itp.,
- sprzęt – koszty pracy maszyn i urządzeń, transportu technologicznego, sprzętu specjalistycznego,
- koszty pośrednie – koszty organizacji i obsługi budowy, zaplecza, nadzoru, logistyki, administracji kontraktu itp.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne? "Koszt budowy nowych torów kolejowych" oraz "koszt utrzymania istniejących torów kolejowych" opisują raczej rodzaj przedsięwzięcia (zakres robót), a nie elementy kalkulacji. W kosztorysie ofertowym trzeba rozbić koszty na zasoby i narzuty, niezależnie od tego, czy dotyczą budowy, utrzymania czy remontu.
"Koszt zakupu nowych pociągów" jest typowym kosztem taborowym/inwestycyjnym zamawiającego lub operatora, a nie składnikiem ceny robót budowlanych/utrzymaniowych w kontekście kosztorysowania robót kolejowych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy kosztorysu, szukaj odpowiedzi, która mówi o strukturze kosztów (zasoby + koszty pośrednie/narzuty), a nie o ogólnym "temacie zadania" czy pojedynczym zakupie niezwiązanym bezpośrednio z robotami.
