Szczegółowa inwentaryzacja drzewostanu (inwentaryzacja dendrologiczna) służy zebraniu porównywalnych i użytecznych projektowo danych o każdym drzewie. W praktyce opisuje się cechy, które pozwalają ocenić wartość przyrodniczą, stan techniczny oraz wpływ planowanej inwestycji na drzewa.
Dlatego typowymi elementami takiej inwentaryzacji są m.in.:
- określenie gatunku drzew – bez tego nie da się wiarygodnie ocenić wymagań siedliskowych, tempa wzrostu czy reakcji na cięcia,
- pomiar obwodów pni drzew (często w standardowej wysokości pomiarowej) – daje mierzalny parametr wielkości drzewa i bywa podstawą do porównań lub kwalifikacji drzew do ochrony,
- ocena stanu zdrowotnego drzew – pozwala stwierdzić, czy drzewo jest w dobrej kondycji, czy wymaga zabiegów pielęgnacyjnych, a czasem czy stanowi zagrożenie.
Natomiast pomiar powierzchni zajmowanej przez drzewa nie jest typowym elementem szczegółowej inwentaryzacji drzew, ponieważ "powierzchnia" odnosi się do obszaru terenu (np. zasięgu koron, rzutu na mapę, powierzchni zadrzewienia), a nie do standardowych, jednoznacznych parametrów pojedynczego drzewa. W dokumentacji inwentaryzacyjnej kluczowe są parametry i opis każdego egzemplarza, a nie łączna powierzchnia zajęta przez drzewa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe jako "nie wykonuje się"? Ponieważ wszystkie są klasycznymi czynnościami inwentaryzacyjnymi: pomiar obwodu pnia to podstawowy pomiar terenowy, ocena zdrowotności jest niezbędna do zaleceń pielęgnacji/ochrony, a określenie gatunku jest fundamentem opisu dendrologicznego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pojawia się hasło "szczegółowa inwentaryzacja drzewostanu", myśl o tabeli drzew (gatunek + wymiary + zdrowotność + lokalizacja). Elementy typowo geodezyjne/obszarowe zwykle nie są jej sednem.
