Szczegółowa inwentaryzacja drzew ma na celu opisanie parametrów pojedynczych egzemplarzy w sposób możliwie porównywalny i przydatny projektowo. Dlatego obejmuje pomiary cech takich jak wysokość drzewa, rozmiar (średnica) korony oraz wymiar pnia mierzony w sposób ustandaryzowany.
W praktyce terenowej wymiar pnia często podaje się jako obwód (lub pochodną średnicę) zmierzony na stałej wysokości odniesienia 1,30 m. Taki stały punkt odniesienia ogranicza przypadkowość pomiaru (np. wynikającą ze zgrubień przy nasadzie pnia) i pozwala porównywać dane z różnych stanowisk oraz z różnych pomiarów w czasie.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe lub niepełne?
- Pomiar "powierzchni zadrzewień" dotyczy raczej opisu zbiorowiska/terenu, a nie szczegółowego opisu każdego drzewa. W inwentaryzacji szczegółowej kluczowe są cechy osobnicze.
- Samo "obliczenie ilości sztuk drzew" jest elementem ewidencji, ale bez pomiarów dendrometrycznych nie daje danych potrzebnych do oceny gabarytów i znaczenia drzewa w projekcie.
- Wysokość odniesienia inna niż 1,30 m (np. 1,00 m) może pojawiać się w niektórych opisach roboczych, ale nie zapewnia takiej samej porównywalności i łatwo prowadzi do rozbieżności między opracowaniami.
Na egzaminie warto zapamiętać, że "szczegółowa inwentaryzacja" to nie tylko policzenie drzew, lecz zestaw konkretnych pomiarów opisujących pień, koronę i wysokość, wykonanych według stałej metodyki.
