W sytuacji, gdy poszkodowany jest nieprzytomny i nie oddycha, należy traktować to jako podejrzenie nagłego zatrzymania krążenia. W pierwszej pomocy liczy się szybkie uruchomienie tzw. łańcucha przeżycia: wczesne rozpoznanie i wezwanie pomocy, następnie RKO i wczesna defibrylacja, jeśli jest dostępna.
Odpowiedź "Wezwać pogotowie ratunkowe" jest poprawna, ponieważ bez uruchomienia systemu ratownictwa nawet prawidłowo podjęte czynności przez świadka mogą nie wystarczyć do zapewnienia dalszego leczenia (farmakoterapia, zabezpieczenie dróg oddechowych, transport). W praktyce często łączy się to z głośnym wezwaniem pomocy i zleceniem osobie postronnej: "Ty dzwoń na 112 i przynieś AED".
Dlaczego pozostałe propozycje nie są "pierwsze" w tej konfiguracji odpowiedzi:
- "Przykleić elektrody AED…" – jest to ważny etap, ale zwykle po włączeniu AED i równolegle z kontynuacją działań ratujących życie. Samo przyklejenie elektrod bez wcześniejszego wezwania pomocy może opóźnić przyjazd ZRM.
- "Włączyć urządzenie AED" – włączenie AED inicjuje instrukcje głosowe, ale w ujęciu organizacji działań priorytetem jest najpierw zapewnienie, że pomoc została wezwana. W realnych zdarzeniach te czynności mogą zachodzić równolegle, jednak pytanie wymaga wskazania pierwszego kroku spośród podanych.
- "Rozpocząć RKO" – RKO jest kluczowe i nie należy jej opóźniać, ale w zestawie odpowiedzi sprawdzana jest kolejność uruchomienia pomocy. W praktyce optymalnie: wezwać pomoc i natychmiast rozpocząć uciski klatki piersiowej (a jeśli jest drugi świadek, rozdzielić zadania).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się wezwanie pogotowia oraz czynności techniczne (AED, elektrody), często testowana jest umiejętność rozpoznania priorytetu: najpierw uruchom pomoc i zorganizuj działania, potem realizuj kolejne kroki zgodnie z algorytmem i poleceniami AED.
