W czasie rozbiórki każdy niezidentyfikowany element ujawniony w murze (zwłaszcza stalowy) należy traktować jako potencjalnie konstrukcyjny. Taki element może być częścią nadproża, podciągu, ściągu, wzmocnienia ściany lub połączenia z innym ustrojem. Jego przypadkowe naruszenie może nagle zmienić pracę statyczną ściany i wywołać niekontrolowane przemieszczenia, pękanie lub nawet zawalenie.
Dlatego poprawne postępowanie polega na zgłoszeniu sytuacji kierownikowi budowy i wstrzymaniu robót do czasu otrzymania instrukcji. Kierownik (lub osoba przez niego wyznaczona) ocenia ryzyko, decyduje o zabezpieczeniu strefy, ewentualnym podparciu konstrukcji, kolejności rozbiórki i narzędziach. W praktyce może to oznaczać np. zmianę technologii, etapowanie prac, zastosowanie podpór lub ograniczenie liczby osób w strefie zagrożenia.
Odpowiedź "Kontynuować rozbiórkę bez zmian." jest błędna, bo ignoruje nową informację o możliwej funkcji nośnej elementu. Odpowiedź "Usunąć stalowy element przy pomocy sprzętu do cięcia metalu." jest błędna, ponieważ sama dostępność narzędzia nie oznacza, że wolno ingerować w konstrukcję; cięcie może też powodować iskrzenie, drgania i gwałtowne odciążenia. Odpowiedź "Przyspieszyć prace…" jest błędna, bo presja czasu zwiększa skłonność do pomijania zabezpieczeń i podnosi ryzyko wypadku.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się element "nieznany", "ukryty", "zauważony w trakcie", a skutki mogą dotyczyć stateczności lub bezpieczeństwa, najczęściej właściwą reakcją jest zatrzymanie prac, zabezpieczenie miejsca i zgłoszenie do osoby nadzorującej.
