W rozbiórce ręcznej kluczowa jest kolejność technologiczna, która ma ograniczyć zagrożenia oraz zapewnić sprawny dostęp do kolejnych elementów. Dlatego jako pierwsze wykonuje się prace przygotowawcze związane z demontażem instalacji budowlanych (np. odłączenie i usunięcie elementów instalacji, które mogłyby stwarzać ryzyko porażenia, zalania lub pożaru, a także przeszkadzać w późniejszych pracach).
Następnie wykonuje się demontaż okien i drzwi. Usunięcie stolarki ułatwia transport materiałów z wnętrza, poprawia dostęp do stref roboczych i pozwala prowadzić dalsze prace bez ryzyka uszkodzeń tych elementów, jeśli i tak przewidziane są do usunięcia.
Dopiero później przechodzi się do rozbiórki ścianek działowych, ponieważ są to elementy wewnętrzne, których usunięcie bywa bardziej intensywne pod względem zapylenia i odpadów. Wykonanie tego na końcu etapu przygotowawczego jest zwykle bardziej uporządkowane: instalacje są już zdemontowane, a stolarka nie ogranicza wynoszenia gruzu.
- Odpowiedzi rozpoczynające się od rozbiórki dachu mogą być mylące, bo "praca od góry" bywa zasadą ogólną, ale nie jest automatycznym pierwszym krokiem etapu przygotowawczego rozbiórki ręcznej, zwłaszcza gdy najpierw trzeba usunąć instalacje i elementy kolizyjne.
- Warianty, w których najpierw demontuje się tylko okna, a instalacje pozostają na później, są nieprawidłowe, bo pozostawione instalacje zwiększają ryzyko oraz mogą utrudniać bezpieczne wykonywanie kolejnych robót.
- Warianty z rozbiórką elementów konstrukcyjnie lub organizacyjnie "cięższych" przed pracami przygotowawczymi zwykle przeczą zasadzie: najpierw eliminacja zagrożeń i demontaże, potem rozbiórki przegród.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: najpierw media i kolizje (instalacje), potem elementy do demontażu (stolarka), a dopiero później przegrody do rozbiórki (ścianki).
