KWALIFIKACJA SPO4 - CZERWIEC 2021

PYTANIE NR 38.
Podczas wykonywania z dziećmi upominków z materiałów plastycznych z okazji mikołajek, opiekunka stymuluje u dzieci przede wszystkim umiejętności w zakresie
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wykonywanie upominków z materiałów plastycznych zwykle wymaga precyzyjnych ruchów dłoni i palców (chwyt, ugniatanie, wycinanie, klejenie), czyli ćwiczy motorykę małą. Motoryka duża dotyczy głównie ruchów całego ciała, a percepcja słuchowa nie jest tu kluczowym kanałem. Percepcja czuciowa może się pojawić, ale nie dominuje.

Pełne wyjaśnienie:

Aktywności plastyczne, takie jak przygotowywanie drobnych upominków, angażują przede wszystkim sprawność manualną: pracę dłoni, palców, nadgarstka oraz koordynację wzrokowo-ruchową. Dziecko wykonuje wtedy czynności wymagające precyzji (np. chwyt pęsetowy, kontrola siły nacisku, manipulowanie małymi elementami), co jest typowe dla motoryki małej. Dlatego właściwa odpowiedź to motoryka mała.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:

  • Motoryka duża – dotyczy dużych grup mięśni i ruchów całego ciała (bieganie, skakanie, wspinanie, utrzymywanie równowagi). W pracach plastycznych ruch całego ciała nie jest zwykle celem dominującym, nawet jeśli dziecko zmienia pozycję czy przemieszcza się po sali.
  • Percepcja czuciowa – podczas lepienia czy dotykania różnych faktur dziecko rzeczywiście odbiera bodźce dotykowe, jednak w tego typu zadaniu najczęściej celem wiodącym jest wykonanie pracy rękami (sprawność i precyzja), a bodźce czuciowe pełnią rolę towarzyszącą. Gdyby nacisk był na rozpoznawanie faktur/kształtów bez kontroli wzroku, wówczas percepcja czuciowa mogłaby być kluczowa.
  • Percepcja słuchowa – odnosi się do odbioru i różnicowania dźwięków (np. poleceń słownych, rytmu, głosek). Wykonywanie upominków nie opiera się na analizie dźwięków jako głównej umiejętności, więc ta odpowiedź jest najsłabiej związana z opisem sytuacji.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się czynności typu wycinanie, nawlekanie, ugniatanie, przyklejanie, wydzieranie, najczęściej oznacza to trening motoryki małej. Gdy dominują czynności lokomocyjne lub równoważne, wtedy myślimy o motoryce dużej.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Motoryka mała to sprawność ruchów dłoni i palców oraz precyzja manipulowania przedmiotami. Obejmuje m.in. chwytanie małych elementów, lepienie, wycinanie, rysowanie i zapinanie guzików. Jest ważna w samoobsłudze i przygotowaniu do pisania.
Najsilniej działają czynności wymagające precyzji: wycinanie nożyczkami, wydzieranie i zgniatanie papieru, lepienie z plasteliny, nawlekanie koralików, przyklejanie drobnych elementów, malowanie pędzelkiem i praca z klamerkami. Liczy się mały ruch i kontrola palców.
Lepienie wymusza pracę palców, dłoni i nadgarstka oraz kontrolę siły nacisku. Dziecko ugniata, roluje i formuje małe kształty, co ćwiczy precyzję i płynność ruchu. Dodatkowo wspiera koordynację ręka–oko, gdy dziecko dopasowuje elementy do wzoru.
Motoryka mała dotyczy precyzyjnych ruchów dłoni i palców (manipulacja, rysowanie, zapinanie). Motoryka duża obejmuje duże grupy mięśni i ruch całego ciała (chodzenie, bieganie, skakanie, równowaga). W zadaniach plastycznych zwykle dominuje motoryka mała.
Tak, bo dziecko dotyka materiałów o różnych fakturach (papier, masa plastyczna, klej, wata). Jednak w typowych pracach manualnych głównym celem jest zwykle wykonanie zadania rękami, czyli trening sprawności i precyzji. Percepcja czuciowa jest wtedy wsparciem, a nie celem dominującym.
Zadania nastawione na percepcję słuchową polegają na różnicowaniu i analizie dźwięków: rozpoznawaniu dźwięków otoczenia, powtarzaniu rytmów, wyłapywaniu głosek, reagowaniu na polecenia w sekwencji. W pracach plastycznych słuch bywa używany pomocniczo, ale rzadko jest osią ćwiczenia.
Częsty błąd to wybieranie "motoryki dużej", bo kojarzy się ogólnie z ruchem. Inny błąd to przecenianie bodźców dotykowych i wybór "percepcji czuciowej", mimo że sednem jest precyzja dłoni. Pomaga myślenie: czy kluczowe są palce i manipulacja małymi elementami?
Dobieraj narzędzia i materiał do możliwości: większe elementy i grubsze kredki dla młodszych, krótsze sekwencje działań, proste kształty i bezpieczne nożyczki. Stopniuj trudność przez zmniejszanie elementów, wydłużanie czasu pracy i wprowadzanie dokładniejszego dopasowania, zawsze obserwując zmęczenie dłoni.
Gdy wymaga kontroli dłoni, kierunku ruchu i nacisku, np. rysowanie po śladzie, kolorowanie w granicach, stemplowanie, odklejanie naklejek, nawlekanie czy wycinanie. Takie aktywności rozwijają stabilizację ręki, koordynację wzrokowo-ruchową i precyzję, co jest ważne przed nauką pisania.
Zapewnij materiały dostosowane do wieku (nietoksyczne, duże elementy dla młodszych), nadzoruj użycie nożyczek i drobnych części, zabezpiecz stanowisko pracy i ucz zasad higieny (mycie rąk po kleju/masach). Dostosuj tempo, dawkuj przerwy i obserwuj reakcje sensoryczne dziecka.
info

Statystycznie 84% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnio łatwe

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że wykonywanie upominków z materiałów plastycznych zwykle wymaga precyzyjnych ruchów dłoni i palców (chwyt, ugniatanie, wycinanie, klejenie), czyli ćwiczy motorykę małą.

Materiały:

  • Notatki z modułu rozwoju psychomotorycznego dziecka w kształceniu opiekunki dziecięcej
  • Materiały dydaktyczne o rozwoju motoryki małej (ćwiczenia grafomotoryczne, manipulacyjne)
  • Karty obserwacji rozwoju dziecka stosowane w placówkach opiekuńczo-wychowawczych (używane lokalnie)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego