KWALIFIKACJA SPO4 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 30.
Podczas zabawy 2-letniego dziecka w kąciku kuchennym kształtowana jest u niego umiejętność
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zabawa w kąciku kuchennym to typowa zabawa naśladowcza, w której dziecko manipuluje "kuchennymi" rekwizytami i odtwarza czynności dorosłych. Najbardziej bezpośrednio ćwiczy więc praktyczne używanie przedmiotów codziennych. Współpraca, zdania i empatia mogą się pojawiać, ale nie są tu umiejętnością kluczową.

Pełne wyjaśnienie:

"Kącik kuchenny" w sali zabaw to środowisko sprzyjające zabawie tematycznej (naśladowczej). U 2-letniego dziecka dominują aktywności polegające na manipulowaniu przedmiotami, próbach "karmienia", "mieszania", "nalewania" czy "podawania" – czyli na odtwarzaniu prostych czynności obserwowanych u dorosłych. Z tego powodu najbardziej trafnie opisuje to odpowiedź: posługiwania się przedmiotami codziennego użytku. Taka zabawa wspiera praktyczną sprawność, koordynację ręka–oko, rozumienie funkcji przedmiotów i zalążki samodzielności.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej trafne?

  • Współpracy z grupą dzieci – w wieku około 2 lat częsta jest zabawa równoległa: dzieci bawią się obok siebie podobnymi rzeczami, ale bez stabilnej, zaplanowanej współpracy. W kąciku kuchennym współdziałanie może się zdarzyć, jednak nie jest celem ani typowym, głównym efektem tej aktywności dla 2-latka.
  • Wypowiadania się w formie zdaniowej – rozwój mowy w tym wieku jest dynamiczny, ale sama zabawa kuchnią nie wymusza wypowiedzi zdaniowych. Dziecko może używać pojedynczych słów lub krótkich zwrotów ("daj", "mniam"), a kluczowe w tej sytuacji jest działanie na przedmiotach.
  • Empatii – elementy troski (np. "karmienie lalki") mogą pojawić się, ale rozumienie stanów emocjonalnych innych osób jest dopiero w budowie. W tej zabawie łatwiej zaobserwować ćwiczenie ról i czynności niż dojrzałą empatię jako wiodącą umiejętność.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się kącik tematyczny (kuchnia, sklep, warsztat), rozważ najpierw kompetencje związane z funkcją rekwizytów i naśladowaniem czynności. Dopiero w drugiej kolejności oceniaj cele społeczne i językowe, bo te zależą od wieku i konkretnej organizacji zabawy (np. kierowanej przez opiekuna).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najczęściej rozwija praktyczne manipulowanie rekwizytami i naśladowanie czynności dorosłych: podawanie, mieszanie, "karmienie", odkładanie. To wspiera rozumienie funkcji przedmiotów, koordynację ruchową i zalążki samodzielności w czynnościach dnia codziennego.
Dziecko uczy się związku "przedmiot–funkcja" (łyżka służy do jedzenia, kubek do picia) i prostych sekwencji działań ("najpierw mieszam, potem podaję"). Rozwija też myślenie symboliczne, bo udaje czynności nawet wtedy, gdy sytuacja jest "na niby".
W okolicach 2. roku życia częsta jest zabawa równoległa: dzieci bawią się obok siebie, ale nie planują wspólnego celu i nie dzielą ról stabilnie. Współpraca może się pojawić, lecz zwykle nie jest dominującym efektem tej formy aktywności u 2-latka.
Może wspierać mowę, ale nie musi prowadzić do wypowiedzi zdaniowych. Dziecko często komunikuje się krótkimi słowami lub gestem ("daj", "mniam"). Aby mocniej pobudzać mowę, opiekun może zadawać pytania i modelować proste zdania w trakcie zabawy.
Zabawa manipulacyjna to głównie badanie cech przedmiotów (stukam, wkładam, wyjmuję). Zabawa tematyczna (naśladowcza) pojawia się, gdy dziecko odtwarza role i czynności z życia (gotuję, karmię, sprzątam). Kącik kuchenny typowo sprzyja właśnie temu drugiemu.
Najlepsze są lekkie, bezpieczne elementy: plastikowe naczynia, drewniane łyżki, miękkie "produkty" z materiału, garnki bez ostrych krawędzi. Ważne, by były łatwe do chwytania i umożliwiały proste czynności: nalewanie, mieszanie, podawanie.
Empatia jako rozumienie i współodczuwanie emocji innych osób rozwija się stopniowo. W kąciku kuchennym 2-latek częściej ćwiczy role i czynności (podawanie, karmienie) niż świadome rozpoznawanie stanów emocjonalnych innych. To dlatego w testach częściej wybiera się odpowiedź o używaniu przedmiotów.
Może modelować proste czynności i słownictwo: "mieszam zupę", "podaj talerz", "odkładamy na półkę". Dobrze działa też porządkowanie po zabawie (odkładanie naczyń) i krótkie dialogi. Kluczowe jest bezpieczeństwo i obserwacja, co dziecko już potrafi.
Najczęściej wybierają odpowiedzi "społecznie atrakcyjne" (współpraca, empatia), bo brzmią ważnie. Drugi błąd to przypisywanie każdej zabawie rozwoju mowy zdaniowej. Warto analizować, co jest najbardziej bezpośrednim efektem danej aktywności dla konkretnego wieku.
Gdy dzieci są starsze (zwykle okolice wieku przedszkolnego) i potrafią dzielić role oraz utrzymać wspólny scenariusz ("ty gotujesz, ja podaję"). Pomaga też zabawa kierowana przez dorosłego, który proponuje role i zachęca do naprzemienności oraz komunikacji.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 60% zdających egzamin. średnie

Eksperci podkreślają: "Zabawa w kąciku kuchennym to typowa zabawa naśladowcza, w której dziecko manipuluje "kuchennymi" rekwizytami i odtwarza czynności dorosłych."

Materiały:

  • Podręczniki z psychologii rozwojowej dziecka (rozwój 1–3 r.ż.)
  • Metodyka pracy opiekuńczo-wychowawczej w żłobku/klubie dziecięcym
  • Materiały szkoleniowe o zabawie tematycznej i zabawie równoległej u małych dzieci

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego