Integrowana ochrona roślin (IPM) zakłada, że podstawą ochrony jest zapobieganie i ograniczanie problemu metodami niechemicznymi, a chemiczne środki ochrony roślin są wykorzystywane tylko wtedy, gdy jest to uzasadnione sytuacją w uprawie. Kluczowe jest więc podejmowanie decyzji na podstawie informacji z pola (lustracja, pułapki, obserwacje) oraz oceny ryzyka i nasilenia występowania agrofagów.
Odpowiedź "Regularne stosowanie silnych pestycydów, niezależnie od obecności szkodników." jest niezgodna z IPM, ponieważ opisuje działanie rutynowe i profilaktyczne z użyciem chemii, bez powiązania z realnym zagrożeniem. Takie podejście zwiększa ryzyko niepotrzebnego obciążenia środowiska, pozostałości na plonie oraz selekcji odporności u szkodników, a także pomija zasadę doboru metody o najmniejszym ryzyku.
Pozostałe odpowiedzi są zgodne z IPM:
- "Stosowanie odmian roślin odpornych na szkodniki." – to metoda profilaktyczna: zmniejsza podatność uprawy, a więc ogranicza potrzebę interwencji.
- "Monitorowanie występowania organizmów szkodliwych." – to warunek prawidłowej decyzji o zabiegu; bez danych z monitoringu łatwo wykonać oprysk "na ślepo".
- "Właściwe nawożenie i nawadnianie roślin." – dobre prowadzenie uprawy ogranicza stres roślin, poprawia ich zdrowotność i odporność, co pośrednio zmniejsza nasilenie problemów fitosanitarnych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi pojawia się sformułowanie typu "zawsze", "regularnie" lub "niezależnie od występowania", warto sprawdzić, czy nie przeczy ono zasadzie decyzji opartej na monitoringu i rzeczywistej potrzebie zabiegu.
